Παρασκευή, 13 Σεπτεμβρίου 2019

Εισαγωγή στη ΦΥΣΙΚΗ της Α' και της Β' Λυκείου σε pptx.




Μετά την ανάρτηση του pptx για την Εισαγωγή στη Φυσική της Γ' Λυκείου, δημοσιεύω σε pptx το εισαγωγικό μάθημα της Φυσικής για τις Α' και Β' τάξεις του Λυκείου (Γεν. Παιδείας και Θετικού Προσανατολισμού). 
Τα αρχεία αυτά έχουν αναρτηθεί και στο παρελθόν, αλλά τώρα παρουσιάζονται με λίγες ή περισσότερες αλλαγές. 

Εισαγωγή στη ΦΥΣΙΚΗ της   Α' ΛΥΚΕΙΟΥ   (Ι)   και  (ΙΙ)  σε pptx.

Εισαγωγή στη ΦΥΣΙΚΗ της   Β' ΛΥΚΕΙΟΥ (Γεν. Παιδείας)   σε pptx.

Εισαγωγή στη ΦΥΣΙΚΗ της   Β' ΛΥΚΕΙΟΥ (Θετικού Προσανατολισμού)   σε pptx.

Τετάρτη, 11 Σεπτεμβρίου 2019

25 Ερωτήσεις Πολλαπλής Επιλογής στο "ΜΑΓΝΗΤΙΚΟ ΠΕΔΙΟ" με το πρόγραμμα Hot Potatoes.



Φυσική Γ' Λυκείου Προσανατολισμού Θετικών Σπουδών και Σπουδών Υγείας

Η ανάρτηση περιέχει ένα αρχείo με 25 Ερωτήσεις Πολλαπλής Επιλογής σχετικά με την έννοια "ΜΑΓΝΗΤΙΚΟ ΠΕΔΙΟ" (α. Περιγραφή,  β. Το ηλεκτρικό ρεύμα δημιουργεί μαγνητικό πεδίο) του σχολικού βιβλίου.
Οι ερωτήσεις είναι φτιαγμένες με το πρόγραμμα Hot Potatoes.

Μπορείτε να δείτε και να κατεβάσετε το αρχείο από  ΕΔΩ.

Επίσης, μπορείτε να βρείτε τις 25 ερωτήσεις σε αρχείο word (με τις απαντήσεις)  ΕΔΩ. 

Τρίτη, 10 Σεπτεμβρίου 2019

Όλα τα θέματα των Πανελλαδικών Εξετάσεων στη ΒΙΟΛΟΓΙΑ Γενικής Παιδείας της Γ' Λυκείου (Ιούνιος 2001 - Σεπτέμβριος 2019).



Carl Sagan Time GIF

Βιολογία Γ' Λυκείου Γεν. Παιδείας

Με το τέλος των Επαναληπτικών Πανελλαδικών Εξετάσεων και των Εξετάσεων Ελληνοπαίδων Εξωτερικού 2019, δημοσιεύω τα θέματα της Βιολογίας Γ' Λυκείου Γενικής Παιδείας που έχουν δοθεί στις Πανελλαδικές Εξετάσεις από τον Ιούνιο 2001 μέχρι και τον Σεπτέμβριο 2019. 

Τα θέματα, έκτασης 143 σελίδων Α4, προέρχονται από τις Πανελλαδικές Εξετάσεις όλων των τύπων Λυκείων (Ημερήσια ή Εσπερινά), από το σύνολο των εξετάσεων (κανονικές, επαναληπτικές, ελληνοπαίδων εξωτερικού) και απευθύνονται σε μαθητές που θέλουν να κάνουν πρακτική εξάσκηση με μια μεγάλη ποικιλία τέτοιων θεμάτων, όπως και σε συναδέλφους καθηγητές που θα τα χρησιμοποιήσουν στη διδασκαλία τους. 

Από το Σεπτέμβριο 2017 υπάρχουν κι εξετάσεις των Ελληνοπαίδων εξωτερικού (Ομογενείς) στη Βιολογία Γεν. Παιδείας. 
Σε όποια χρονιά δεν εμφανίζονται θέματα για τα Εσπερινά Λύκεια (από το 2017 και για τους Ελληνόπαιδες εξωτερικού), σημαίνει ότι έχουν δοθεί τα ίδια με τα Ημερήσια.
Μια σειρά θεμάτων του 2016 που έχουν τον χαρακτηρισμό "παλαιού τύπου" αφορά τους υποψηφίους του 2016 που έγραψαν εξετάσεις με το παλαιό σύστημα. 

Η μορφή του αρχείου είναι word ώστε να μπορούν να αξιοποιηθούν εύκολα από τους συναδέλφους για τους μαθητές τους και η μορφή της γραμματοσειράς είναι Trebuchet με μέγεθος 11pt. Είναι οργανωμένα κατά κεφάλαιο, είδος ερώτησης, χρονολογική σειρά και χαρακτηρίζονται με τον τύπο του σχολείου και την περίοδο που δόθηκαν (ημερήσια, εσπερινά, επαναληπτικές).
Η ποικιλία των θεμάτων πλέον είναι τόσο μεγάλη, που μπορούν από μόνα τους να αποτελούν μια πλατφόρμα θεμάτων, χρήσιμο εργαλείο για συναδέλφους καθηγητές και μαθητές.

Στα αναρτημένα θέματα περιλαμβάνονται και εκείνα που πιθανόν σήμερα να αντιστοιχούν σε ύλη που έχει αφαιρεθεί από την εξέταση. 
Η χρήση του υλικού προφανώς δεν είναι για εμπορική εκμετάλλευση. 

1ο Κεφάλαιο (1.1 - 1.2)   Παράγοντες που επηρεάζουν την υγεία του ανθρώπου - Μικροοργανισμοί   (20 σελίδες)
1ο Κεφάλαιο (1.3 , 1.5)   Μηχανισμοί άμυνας ανθρώπινου οργανισμού - Βασικές αρχές ανοσίας - Ουσίες που προκαλούν εθισμό  (41 σελίδες)
2ο Κεφάλαιο (2.1 - 2.2)   Η έννοια του οικοσυστήματος - Ροή ενέργειας   (15 σελίδες)

2ο Κεφάλαιο (2.3 - 2.4)   Βιογεωχημικοί κύκλοι - Ρύπανση   (44 σελίδες)

3ο Κεφάλαιο   Θεωρίες της Εξέλιξης   (23 σελίδες)
ΠΑΤΗΣΤΕ  ΕΔΩ

Πώς θα κατεβάσετε ένα αρχείο στον υπολογιστή σας.
  • Αριστερό κλικ στην φράση ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ (που αντιστοιχεί στο αρχείο που θέλετε). Θα μεταφερθείτε στον ιστότοπο του Dropbox (όπου είναι αποθηκευμένα τα αρχεία).
  • Αριστερό κλικ στις τρεις τελείες (...) που βλέπετε επάνω, δεξιά.
  • Αριστερό κλικ στην λέξη download.
  • Το αρχείο κατεβαίνει στο Φάκελο ΛΗΨΕΙΣ του υπολογιστή σας (ή όπου αλλού έχετε ορίσει να κάνετε λήψη των αρχείων). 
  • Αποθηκεύστε το αρχείο σε όποιο Φάκελο του υπολογιστή σάς εξυπηρετεί.

Παρασκευή, 6 Σεπτεμβρίου 2019

ΟΛΑ ΤΑ ΘΕΜΑΤΑ ΤΩΝ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΩΝ ΕΞΕΤΑΣΕΩΝ ΣΤΗ ΦΥΣΙΚΗ (ΙΟΥΝΙΟΣ 2001 - ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ 2019).



ΦΥΣΙΚΗ Γ' ΛΥΚΕΙΟΥ 

Αφού πλέον έγιναν οι επαναληπτικές εξετάσεις του 2019 μαζί με τις εξετάσεις των ελληνοπαίδων εξωτερικού, ήρθε η ώρα, για μια ακόμη φορά, να δημοσιεύσω το σύνολο των θεμάτων των Πανελλαδικών Εξετάσεων στη ΦΥΣΙΚΗ Προσανατολισμού Θετικών Σπουδών και Σπουδών Υγείας (πρώην Κατεύθυνσης) της Γ' Λυκείου. 

Τα θέματα καταλαμβάνουν 277 σελίδες, είναι ταξινομημένα με χρονολογική σειρά (από τον Ιούνιο 2001 μέχρι και τον Σεπτέμβριο 2019), κατά Κεφάλαιο ή τμήμα Κεφαλαίου (σύμφωνα με τη σειρά του σχολικού βιβλίου), κατά Θέμα και κατά είδος Ερώτησης. Η μορφή του αρχείου είναι word και η μορφή της γραμματοσειράς είναι Trebuchet με μέγεθος 11pt.

Τα θέματα προέρχονται από τις πανελλαδικές εξετάσεις όλων των τύπων Λυκείων (Ημερήσια ή Εσπερινά), από το σύνολο των εξετάσεων (κανονικές, επαναληπτικές, ελληνοπαίδων εξωτερικού-ομογενείς) και απευθύνονται στους μαθητές που θέλουν να κάνουν πρακτική εξάσκηση με μια μεγάλη ποικιλία τέτοιων θεμάτων, όπως και στους συναδέλφους καθηγητές που θέλουν να τα χρησιμοποιήσουν στη διδασκαλία τους. 
Σε όποια χρονιά δεν εμφανίζονται θέματα για τα Εσπερινά Λύκεια, σημαίνει ότι έχουν δοθεί τα ίδια με τα Ημερήσια.

Μια σειρά θεμάτων του 2016 που έχουν τον χαρακτηρισμό "παλαιού τύπου" αφορά τους υποψηφίους του 2016 που έγραψαν εξετάσεις με την παλαιότερη εξεταστέα ύλη. 

Στην αρχή εμφανίζονται τα θέματα από τα κεφάλαια που παραμένουν στην ύλη. Στη συνέχεια μπορείτε να βρείτε τα θέματα από τα κεφάλαια που έχουν αφαιρεθεί από την εξεταζόμενη ύλη πρόσφατα ή παλαιότερα. (Είμαι σίγουρος ότι θα χρειαστούν στο μέλλον, τουλάχιστον κάποια από αυτά!). 
Τέλος, σας παραπέμπω σε μια πρόσφατη ανάρτησή μου, όπου μπορείτε να βρείτε τα θέματα Ηλεκτρομαγνητισμού που είχαν δοθεί στις πανελλαδικές εξετάσεις της Β' Λυκείου (Γεν. Παιδείας και Κατεύθυνσης) την περίοδο 2000 - 2004.

Η χρήση του υλικού προφανώς δεν είναι για εμπορική εκμετάλλευση. 

Θέματα από την ύλη που εξετάζεται
  • Για τις Μηχανικές Ταλαντώσεις  (40 σελίδες)  ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ
  • Για τη Μηχανική Στερεού Σώματος  (87 σελίδες)  ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ

Θέματα από την ύλη που έχει αφαιρεθεί

Για τις Ηλεκτρικές Ταλαντώσεις  (18 σελίδες)        ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ

Για τα Μηχανικά Κύματα  (36 σελίδες)                    ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ

Για τα Ηλεκτρομαγνητικά Κύματα  (23 σελίδες)      ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ

Για το Φαινόμενο Doppler  (15 σελίδες)                     ΠΑΤΗΣΤΕ  ΕΔΩ   


Θέματα Ηλεκτρομαγνητισμού  (17 σελίδες)  ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ


Πώς θα κατεβάσετε ένα αρχείο στον υπολογιστή σας.
  • Αριστερό κλικ στην φράση ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ (που αντιστοιχεί στο αρχείο που θέλετε). Θα μεταφερθείτε στον ιστότοπο του Dropbox (όπου είναι αποθηκευμένα τα αρχεία).
  • Αριστερό κλικ στις τρεις τελείες (...) που βλέπετε επάνω, δεξιά.
  • Αριστερό κλικ στην λέξη download.
  • Το αρχείο κατεβαίνει στο Φάκελο ΛΗΨΕΙΣ του υπολογιστή σας (ή όπου αλλού έχετε ορίσει να κάνετε λήψη των αρχείων). 
  • Αποθηκεύστε το αρχείο σε όποιο Φάκελο του υπολογιστή σάς εξυπηρετεί.

Δευτέρα, 2 Σεπτεμβρίου 2019

Σαν σήμερα ... 1908, γεννήθηκε ο Σοβιετικός μηχανικός πυραύλων Βαλεντίν Γκλουσκό.


Βαλεντίν Πετρόβιτς Γκλουσκό

Σαν σήμερα, στις 2 Σεπτεμβρίου 1908, γεννήθηκε 
στην Οδησσό της Ουκρανίας ο Βαλεντίν Πετρόβιτς Γκλουσκό (ρωσ. Валенти́н Петро́вич Глушко́), ένας σπουδαίος μηχανικός και σχεδιαστής κινητήρων πυραύλων στη διάρκεια του αμερκανοσοβιετικού ανταγωνισμού στο διάστημα. Υπήρξε γενικός σχεδιαστής του επαναχρησιμοποιούμενου συγκροτήματος  διαστημικών πυραύλων "Energy - Buran", ακαδημαϊκός της Ακαδημίας Επιστημών της ΕΣΣΔ και πλήρες μέλος της Διεθνούς Ακαδημίας Αεροναυτικής.

Ο πατέρας του, Pyotr Leontyevich Glushko, ήταν υπάλληλος και μητέρα του ήταν η Matrona Semeonovna. Είχε μία μεγαλύτερη αδελφή, την Galina (1907) κι ένα μικρότερο αδελφό, τον Arkady (1915).  Από την παιδική του ηλικία ο Βαλεντίν έδειξε ικανότητες στη μουσική, τη ζωγραφική και την εκμάθηση ξένων γλωσσών. 


Ο Βαλεντίν Γκλουσκό το 1934.

Από το 1919 μέχρι το 1924 σπούδασε ελασματουργός σε τεχνικό επαγγελματικό σχολείο της Οδησσού (στην IV επαγγελματική σχολή "Metal"), ενώ την ίδια περίοδο, από το 1920 μέχρι το 1922, παρακολούθησε μαθήματα βιολιού με τον καθηγητή Pyotr Stolyarsky.
Την άνοιξη του 1921, έχοντας διαβάσει δύο μυθιστορήματα του Ιουλίου Βερν, αποφάσισε ν' αφιερώσει τη ζωή του στην αεροναυτική. Ξεκίνησε με αστρονομικές παρατηρήσεις μετέχοντας σε μια ομάδα νεαρών ερευνητών. Το χειμώνα του 1922 άρχισε να μελετά το έργο του Konstantin Tsiolkovsky. Επηρεασμένος από αυτό, από το 1924 μέχρι το 1926 έγραφε σε εφημερίδες και περιοδικά άρθρα σχετικά με την εξερεύνηση της Σελήνης και πως θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν οι μηχανές του Tsiolkovsky για διαστημικές πτήσεις, διατηρώντας παράλληλα αλληλογραφία με τον ίδιο από το 1923 έως το 1930.
Μετά την αποφοίτησή του εκπαιδεύτηκε ως εφαρμοστής και στη συνέχεια ως χειριστής τόρνου. 


Το εξώφυλλο του βιβλίου "Πύραυλοι: ο σχεδιασμός
και η εφαρμογή τους" των G.E. Langemak και V.P. Glushko.

Το 1925 προσπάθησε να γραφτεί στο Πανεπιστήμιο του Λένινγκραντ (σήμερα Αγία Πετρούπολη), αλλά απέτυχε στις εξετάσεις. Έτσι, παρακολούθησε το πρώτο έτος ως απλός ακροατής. Παράλληλα με τις σπουδές του, εργαζόταν στα εργαστήρια του Επιστημονικού Ινστιτούτου P.F. Lesgaft ως εργάτης.
Το 1926 έγινε δεκτός στο δεύτερο έτος του πανεπιστημίου και ξεκίνησε να σπουδάζει φυσική και μαθηματικά. 
Την άνοιξη του 1929 ο Γκλουσκό ολοκλήρωσε τις σπουδές του με θέμα της διπλωματικής του εργασίας σχετικό με τις ηλεκτρικές προωθητικές μηχανές. Με την διατριβή του  πρότεινε ένα σχέδιο για την κατασκευή του διαπλανητικού διαστημικού σκάφους Helioraketoplan που θα λειτουργούσε με ηλιακή ενέργεια. 

Επειδή ο στρατός ενδιαφέρθηκε για τις ιδέες του, από τις 15 Μαΐου 1929 ο Γκλουσκό ξεκίνησε να εργάζεται σε ερευνητικά προγράμματα για πυραύλους στο Gas Dynamics Laboratory (GDL) στο Λένινγκραντμε επικεφαλής τον ιδρυτή του Εργαστηρίου Ν. Ι. Τικομίροφ. Στο GDL ο Γκλουσκό έφτιαξε για πρώτη φορά τον πύραυλο υγρού καυσίμου (liquid rocket engine LRE) ORM-1 και στη συνέχεια άλλες παρόμοιες μηχανές. Σήμερα, διάδοχος αυτού του Εργαστηρίου είναι ο Οργανισμός NPO Energomash.

O Βαλεντίν Γκλουσκό το 1938, όταν ήταν φυλακισμένος
στη φυλακή Butyrka της Μόσχας. 

Το 1931 ο Βαλεντίν Γκλουσκό έγινε μέλος ενός νέου τμήματος, του GIRD (Group for the Study of Reactive Motion), 
που δημιουργήθηκε στο Λένινγκραντ για τη μελέτη προωθητικών συστημάτων για τους πυραύλους.
Από το 1934 ξεκίνησε να εργάζεται στο Ινστιτούτο Έρευνας Πυραύλων (Rocket Research Institute RRI) στη Μόσχα, όπου δημιούργησε τον πύραυλο ORM-65 για το πυραυλικό αεροπλάνο RP-318 και το πυραυλικό βλήμα 212 σε σχεδίαση του Sergei Korolyov.

Το 1933-1934, ο Γκλουσκό παράλληλα με το ερευνητικό του έργο, ξεκίνησε να διδάσκει στην Ακαδημία Μηχανικών Πολεμικής Αεροπορίας N.E. Zhukovsky
Το 1935 ήταν επικεφαλής και καθηγητής στο Κεντρικό Συμβούλιο της OSOAVIAHIM για την επανεκπαίδευση των μηχανικών. 
Τον Δεκέμβριο του 1935 εκδόθηκε το βιβλίο "Πύραυλοι: ο σχεδιασμός και η εφαρμογή τους", με συγγραφείς τους G.E. Langemak και V.P. Glushko και τον Μάρτιο του 1936 δημοσιεύθηκε το έργο του Γκλουσκό "Υγρό καύσιμο για κινητήρες αεριωθουμένων".

Επαγγελματικό σημείωμα του
Βαλεντίν Γκλουσκό.

Στις 23 Μαρτίου 1938, στη διάρκεια των μεγάλων σταλινικών δικώνσυνελήφθη από την NKVD και φυλακίστηκε στην Λουμπιάνκα (εσωτερική φυλακή της NKVD) και στη φυλακή Butyrka. Κατά τη διάρκεια της ανάκρισης ο Γκλουσκό ξυλοκοπήθηκε επανειλημμένα και αναγκάστηκε να υπογράψει δήλωση ότι συμμετείχε σε μια αντισοβιετική οργάνωση που ασχολήθηκε με την αποδυνάμωση της έρευνας στην αμυντική βιομηχανία.
Στις 15 Αυγούστου 1939 καταδικάστηκε σε οκτώ χρόνια εξορία σε γκουλάγκ. Ενώ υποτίθεται ότι εξορίστηκε, ο Glushko τοποθετήθηκε στη σχεδίαση αεροσκαφών μαζί με άλλους καταδικασθέντες επιστήμονες. 


Κινητήρας RD-108.

Το 1941 τοποθετήθηκε επικεφαλής σε τμήμα σχεδίασης μηχανών πυραύλων που κινούνται με υγρά καύσιμα. Τελικά απελευθερώθηκε το 1944 με ειδική απόφαση.
Το 1944 σε συνεργασία με τον Sergei Korolyov (Σεργκέι Καραλιόφ) σχεδίασαν τον κινητήρα βοηθητικών πυραύλων RD-1 KhZ.

Στο τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, ο Γκλουσκό στάλθηκε στην Γερμανία και την Ανατολική Ευρώπη για να μελετήσει το γερμανικό πρόγραμμα πυραύλων. 
Το 1946 έγινε ο επικεφαλής σχεδιαστής του δικού του γραφείου, του OKB 456  (αργότερα NPO Energomash) και παρέμεινε στη θέση αυτή μέχρι το 1974. Αυτό το γραφείο διαδραμάτισε έναν εξέχοντα ρόλο στην ανάπτυξη των κινητήρων πυραύλων στη Σοβιετική Ένωση.

Το διαστημικό λεωφορείο Buran. 

Το 1957 ξεκίνησε τα τεστ των πυραύλων RD-107RD-108 και R-7, που αποτέλεσαν τη βάση για την εκτόξευση πολλών διαστημικών οχημάτων.
Υπό την καθοδήγηση του Γκλουσκό, αναπτύχθηκαν ισχυροί πυραυλοκινητήρες υγρού καυσίμου χαμηλού σημείου ζέσεως, οι οποίοι χρησιμοποιήθηκαν στις πρώτες εκτοξεύσεις σοβιετικών διαστημικών σκαφών, όπως και για την εκτόξευση πολλών στρατιωτικών πυραύλων. Μια μικρή λίστα αυτών περιλαμβάνει τους κινητήρες RD-119, RD-214, RD-216, RD-219 (για το όχημα εκτόξευσης Cosmos), RD-253 (για το 1ο στάδιο του οχήματος εκτόξευσης Proton), το πειραματικό RD-301 για τα ανώτερα τμήματα των πυραύλων και πολλοί άλλοι.
Στις 21 Μαΐου 1974, με εντολή του Υπουργού Σ. Α. Αφανάζεφ, ο Βαλεντίν Γκλουσκό διορίστηκε Διευθυντής και Γενικός Σχεδιαστής του Οργανισμού NPO Energia


Κινητήρας RD-170.

Τον Οκτώβριο 1957 του απονεμήθηκε τιμητικά ο τίτλος του Δόκτορος Τεχνικών Επιστημών, ενώ το 1958 έγινε πλήρες μέλος της Ακαδημίας Επιστημών της ΕΣΣΔ. Τιμήθηκε 2 φορές με τον τίτλο του "Ήρωα της Σοσιαλιστικής Εργασίας", 5 φορές με το μετάλλιο Λένιν, το Μετάλλιο της Οκτωβριανής Επανάστασης και πολλά άλλα μετάλλια.

Στην προσωπική του ζωή ο Βαλεντίν Γκλουσκό έκανε έναν πρώτο γάμο με την Susanna Mikhailovna Georgievskaya, που όμως δεν κράτησε πολύ. Με την δεύτερη γυναίκα του Tamara Sarkisova (αυτός ο γάμος δεν καταχωρήθηκε επίσημα) απέκτησαν μία κόρη, την  Ευγενία το 1938. Επιστρέφοντας από την Γερμανία, ο Γκλουσκό παντρεύτηκε την Magda Maksovna Glushko, καθηγήτρια Αγγλικών, με την οποία απέκτησαν δύο παιδιά, την Έλενα (1948) και τον Γιούρι (1952). Το 1959 έκανε δεσμό με την υπάλληλο της OKB-456 Λυδία Ντμιτρίβνα Πορισκόβα με την οποία απέκτησε έναν γιο, τον Αλέξανδρο (1972).
Για να τιμήσει την Λυδία Ντμιτρίβνα, ο Γκλουσκό έδωσε το όνομα "Λίδα" (Leida) σε κρατήρα της Αφροδίτης.


Ο Βαλεντίν Γκλουσκό (μέσο) με τους κοσμοναύτες
Γιούρι Γκαγκάριν (αρ.) και Πάβελ Πόποβιτς (δεξ.).

Ο Βαλεντίν Πετρόβιτς Γκλουσκό πέθανε στις 10 Ιανουαρίου 1989 στη Μόσχα, σε ηλικία 81 ετών από αθηροσκλήρωση των εγκεφαλικών αρτηριών. Θάφτηκε στο Κοιμητήριο  Novodevichy της Μόσχας.

Ο Γκλουσκό ήταν υποστηρικτής της ιδέας για δημιουργία σοβιετικής βάσης στη Σελήνη, κάτι που τελικά εγκαταλείφθηκε, μιας και τότε, το αμερικάνικο πρόγραμμα Apollo  κόντευε να τελειώσει. Τότε, για ν' ανταγωνιστεί το αμερικάνικο διαστημικό λεωφορείο, η σοβιετική κυβέρνηση πρότεινε τη δημιουργία του διαστημικού σταθμού Mir (Ειρήνη). 
Το πιο σημαντικό ίσως επίτευγμα του Γκλουσκό ως μηχανικού ήταν η δημιουργία του μεταφορικού πυραύλου "Energia" με την πιο ισχυρή στον κόσμο πυραυλική μηχανή RD-170 και το διαστημικό λεωφορείο "Buran" ("Χιονοθύελλα"). 

Γραμματόσημο της Ουκρανίας του 2003
με τη μορφή του Βαλεντίν Γκλουσκό.

Για πολλά χρόνια ο Γκλουσκό είχε εργαστεί στη σκιά του Καραλιόφ και ποτέ δεν έγινε ευρύτερα γνωστός, όσο ήταν στη ζωή. Μόνο μετά το θάνατό του και την περεστρόικα  του Γκορμπατσόφ, το τεράστιο έργο που είχε προσφέρει έγινε γνωστό.
Όπως σημείωσε ο Boris Chertok στα απομνημονεύματά του, ο Βαλεντίν Γκλουσκό διακρινόταν από υψηλή τεχνική ικανότητα, ευρύτητα πνεύματος, γενική κουλτούρα και ικανότητα ταχείας αναγνώρισης του κύριου στόχου μεταξύ διαφορετικών προβλημάτων. Ήταν ήρεμος και πάντα κατάλληλα και άψογα ντυμένος.

Η προτομή του Βαλεντίν Γκλουσκό στον τάφο
του, στο Κοιμητήριο Novodevichy της Μόσχας.

Ο Γκλουσκό (σε αντίθεση με τους έντονους ρυθμούς που ακολουθούσε ο Καραλιόφ) ποτέ δεν φώναζε στους υφισταμένους του. Στο έργο του καθοδηγείτο από την αρχή "Αν ο καθένας κάνει καλή δουλειά, το συνολικό έργο θα είναι επίσης καλό".
  

Εισαγωγή στη ΦΥΣΙΚΗ Θετικών Σπουδών Γ' Λυκείου, σε pptx.



Φυσική Γ' Λυκείου Προσανατολισμού Θετικών Σπουδών και Σπουδών Υγείας.


Εξακολουθώ να πιστεύω ότι μια καλοστημένη οπτικοακουστική παρουσίαση ενός μαθήματος Φυσικής, έστω και αν αφορά την Γ' Λυκείου, μπορεί ν' αυξήσει το ενδιαφέρον των μαθητών(-τριών), με ότι αυτό μπορεί να συνεπάγεται στην καλύτερη κατανόηση του μαθήματος και το ευκολότερο προχώρημα της μαθησιακής διαδικασίας.  

Γι' αυτό, συνεχίζω από σήμερα την ανανέωση του υλικού των παρουσιάσεων pptx με τη Φυσική της Γ' Λυκείου Προσανατολισμού Θετικών Σπουδών και Σπουδών Υγείας. 

Μπορείτε να κατεβάσετε την παρουσίαση pptχ για την ΕΙΣΑΓΩΓΗ από  ΕΔΩ

Δευτέρα, 19 Αυγούστου 2019

Σαν σήμερα ... 1960, τα πρώτα έμβια όντα μπαίνουν σε γήινη τροχιά κι επιστρέφουν με ασφάλεια.


Το διαστημικό σκάφος "Korabl-Sputnik 2" ("Σκάφος Δορυφόρος")
 στο 
Memorial Museum of Cosmonautics.

Σαν σήμερα, στις 19 Αυγούστου 1960, το σοβιετικό διαστημικό σκάφος Σπούτνικ 5 (γνωστό και ως Korabl-Sputnik 2) εκτοξεύθηκε από το Κοσμοδρόμιο του Μπαϊκονούρ μεταφέροντας στο διάστημα δύο σκυλίτσες, την Белка (Μπέλκα-"Σκίουρος") και την Стрелка (Στρέλκα-"Μικρό βέλος"), ένα γκρι κουνέλι, 42 ποντίκια, δύο αρουραίους, μύγες,  διάφορα φυτά, φύκια και μικροοργανισμούς. Όλοι οι οργανισμοί είχαν τοποθετηθεί σε ειδική καμπίνα πλήρως εξοπλισμένη ακόμη και για την επιβίωση ανθρώπων. Το σκάφος μετέφερε επιστημονικό εξοπλισμό συμπεριλαμβανομένης κάμερας που είχε τοποθετηθεί κατάλληλα, ώστε να παρακολουθείται η κατάσταση των σκύλων.

Η Μπέλκα και η Στρέλκα. 

Το Σπούτνικ 5 ήταν μία ακόμα από τις πρώτες προσπάθειες των Σοβιετικών στην διαδικασία προετοιμασίας για την αποστολή του πρώτου ανθρώπου στο διάστημα, κάτι που τελικά έγινε με τον Γιούρι Γκαγκάριν έναν χρόνο αργότερα.
Το σκάφος παρέμεινε στο διάστημα για περίπου 25 ώρες και αφού διέγραψε 17 τροχιές γύρω από τη Γη, επέστρεψε την επόμενη μέρα. Έτσι, το Σπούτνικ 5 έγινε το πρώτο διαστημικό σκάφος με το οποίο ταξίδεψαν έμβια όντα στο διάστημα και επέστρεψαν με ασφάλεια πίσω στη Γη. 

Η Μπέλκα και η Στρέλκα σε γκράφιτι του 2008.

Η εκτόξευση του Σπούτνικ 5 έγινε με πύραυλο τύπου Vostok-L (Ανατολή) που σχεδιάστηκε από το Γραφείο OKB-1 που διευθυνόταν από τον Σοβιετικό αρχιμηχανικό Sergei Korolev (Σεργκέι Καραλιόφ). 
Είχε προηγηθεί στις 28 Ιουλίου 1960 μια πρώιμη απόπειρα αποστολής στο διάστημα δύο σκύλων με πύραυλο ίδιου τύπου, αλλά ο πύραυλος εξερράγη 30 δευτερόλεπτα μετά την εκτόξευση, με αποτέλεσμα τον θάνατο των σκύλων. 

Αναμνηστικό σοβιετικό γραμματόσημο του 1 ρουβλίου
για την εκτόξευση της Μπέλκα και της Στρέλκα.

Οι κύριοι στόχοι του πειράματος ήταν η μελέτη της επίδρασης των παραγόντων μιας διαστημικής πτήσης στο σώμα των ζώων και άλλων έμβιων όντων, η μελέτη της επίδρασης της κοσμικής ακτινοβολίας στα ζώα και τους φυτικούς οργανισμούς, η επίδραση στην ζωτική τους κατάσταση και την κληρονομικότητα και τέλος η ανάπτυξη συστημάτων για την διάσφαλιση της ανθρώπινης ζωής, την ασφάλεια των πτήσεων και την ασφαλή επιστροφή στη Γη. Επίσης, πραγματοποιήθηκαν διάφορα βιοϊατρικά πειράματα και επιστημονικές έρευνες στο διάστημα. 

Για το πείραμα είχαν επιλεγεί 12 σκύλοι. Η αρχική επιλογή πραγματοποιήθηκε σύμφωνα με μια ειδική μέθοδο κατά την οποία οι σκύλοι έπρεπε να ζυγίζουν μέχρι 6 κιλά, να έχουν ύψος μέχρι 35 εκατοστά και η ηλικία τους να είναι από δύο έως έξι χρόνια. Επιλέχθηκαν μόνο θηλυκά, επειδή ήταν ευκολότερο για τους τεχνικούς ν' αναπτύξουν μια συσκευή αποχέτευσης (τουαλέτα). Επιπλέον, το χρώμα τους να είναι ανοιχτό, για να υπάρχει καλύτερη προβολή από τις οθόνες των υπολογιστών. Επίσης, τα σκυλιά θα έπρεπε να φαίνονται ελκυστικά σε περίπτωση που διασώζονταν και εμφανίζονταν από τα μέσα ενημέρωσης.

Η Μπέλκα και η Στρέλκα σε μαυρόασπρη φωτογραφία.

Το κύριο μέρος της εκπαίδευσης των σκύλων για την πτήση έλαβε χώρα στο Ινστιτούτο Βιοϊατρικών Προβλημάτων στη Μόσχα. Για αρκετούς μήνες, οι εκπαιδευόμενοι σκύλοι είχαν συνηθίσει να διαμένουν σε μικρές καμπίνες, σε συνθήκες παρατεταμένης απομόνωσης και θορύβου. Τα σκυλιά φορούσαν ρούχα με αισθητήρες και συνήθισαν να τρώνε το ειδικό φαγητό τους που ήταν μια ζελατινώδης μάζα, σχεδιασμένη από τον I. S. Balakhovsky για να ικανοποιήσει πλήρως την ανάγκη του ζώου για φαγητό και νερό. 
Το πιο δύσκολο ήταν να διδαχτούν τα ζώα να ζουν σε μικρό και κλειστό χώρο. Για να γίνει αυτό, στην αρχή τοποθετήθηκαν σ' ένα μικρό μεταλλικό κιβώτιο κι έπειτα, για μεγάλο χρονικό διάστημα τοποθετήθηκαν στο μοντέλο του διαστημικού σκάφους. 
Παρά το γεγονός ότι η διαστημική πτήση ήταν προγραμματισμένη να έχει διάρκεια μια ημέρα, τα σκυλιά εκπαιδεύτηκαν να αντέχουν για χρονικό διάστημα έως και οκτώ ημέρες. Επίσης, τα σκυλιά εκπαιδεύτηκαν να ζουν σε κιβώτια που σχεδιάστηκαν διπλά, ώστε να μπορούν να βλέπουν και να ακούν το ένα το άλλο.

Κατά τη διάρκεια της εκπαίδευσης, η Μπέλκα ήταν δραστήρια, κοινωνική κι αναδείχτηκε ηγέτης στην ομάδα των σκύλων. Ήταν η πρώτη που έμαθε να γαβγίζει αν κάτι ήταν λάθος.
Η Στρέλκα ήταν δειλή και λίγο επιφυλακτική, αλλά παρόλα αυτά φιλική. Και τα δύο σκυλιά κατά τη διάρκεια της πτήσης στο διάστημα ήταν περίπου δυόμισι ετών. 
Αρχικά τα ονόματά τους ήταν διαφορετικά, Albina (Λευκή) για την Μπέλκα και Marquise (Μαρκησία) για την Στρέλκα. Όμως, ο Mitrofan Ivanovich Nedelin, αρχηγός του επιτελείου των πυραυλικών δυνάμεων ζήτησε να αλλάξουν τα ονόματα των σκύλων σε ρωσικά. 


Η Μπέλκα και η Στρέλκα στη θέση τους στην ειδική καμπίνα.

Η καμπίνα στην οποία ήταν η Μπέλκα και η Στρέλκα, τοποθετήθηκε στο διαστημικό σκάφος δύο ώρες πριν την εκτόξευση. Η προετοιμασία του σκάφους για εκτόξευση εποπτευόταν από τον ίδιο τον Korolev.
Η εκτόξευση του πυραύλου πυροδοτήθηκε στις 11:44 ώρα Μόσχας κι έγινε από το συγκρότημα εκτόξευσης αριθ. 1 του Κοσμοδρόμιου Μπαϊκονούρ.
Κατά την εκκίνηση και την άνοδο του σκάφους, τα σκυλιά παρουσίασαν πολύ γρήγορη αναπνοή και παλμούς, αλλά όταν το σκάφος μπήκε σε τροχιά, αυτά εξασθένησαν. Ο αέρας καθαριζόταν περιοδικά. Η εγκατάσταση ανανέωσης του αέρα περιείχε μια ειδική αναγεννητική ουσία, η οποία απορροφούσε το διοξείδιο του άνθρακα και τους υδρατμούς και εξέπεμπε την απαραίτητη ποσότητα οξυγόνου. Οι μηχανές σίτισης παρείχαν στην Μπέλκα και την Στρέλκα φαγητό και νερό δύο φορές την ημέρα. Υπήρχε διαρκής  καταγραφή των φυσιολογικών λειτουργιών των σκύλων σε όλη τη διάρκεια της πτήσης από ένα ειδικά αναπτυγμένο σύνολο εξοπλισμού ιατρικής έρευνας. 

Η περισυλλογή της Μπέλκα και της Στρέλκα μετά την
επιτυχημένη προσγείωσή τους.

Για πρώτη φορά στην ιστορία της αστροναυτικής, πραγματοποιήθηκε συνεχής παρακολούθηση της κατάστασης και της συμπεριφοράς των σκύλων χρησιμοποιώντας ένα τηλεοπτικό σύστημα. Οι πληροφορίες που μεταδίδοντο από το σκάφος καταγράφονταν σε ταινία. Αργότερα, κατά την προβολή αυτής της ταινίας, ήταν δυνατό να προσδιοριστεί πώς συμπεριφέρεται το ζώο σε μια συγκεκριμένη στιγμή και ποιες φυσιολογικές αλλαγές επήλθαν κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου. Κατά την πτήση καταγράφηκαν ο ρυθμός παλμών, η αναπνοή, η αρτηριακή πίεση (στις καρωτιδικές αρτηρίες), τα ηλεκτρο-καρδιογραφήματα, τα φωνοκαρδιογραφήματα (καρδιακοί ήχοι), η κινητική δραστηριότητα των ζώων και η θερμοκρασία του σώματος. Η κατάσταση της έλλειψης βαρύτητας δεν είχε σημαντική επίδραση στο κυκλοφορικό σύστημα. Η θερμοκρασία των σκελών των σκύλων δεν άλλαξε καθ' όλη τη διάρκεια της πτήσης. 

Στις 20 Αυγούστου 1960, στις 13:32 ώρα Μόσχας, δόθηκε εντολή να ξεκινήσει ο κύκλος της καθόδου. Μετά από κάποιο χρονικό διάστημα, το όχημα προσγειώθηκε με επιτυχία σε μια δεδομένη περιοχή (στο τρίγωνο Orsk - Kustanay - Amangeldy), 10 χλμ. μακριά από το προγραμματισμένο σημείο. Κατά την πρώτη οπτική επιθεώρηση, όταν οι ειδικοί έφτασαν στον χώρο προσγείωσης, ήταν σαφές ότι η Μπέλκα και η Στρέλκα αισθάνονταν ικανοποιητικά. 
Μετά από αυτό το πείραμα και αφού οι τεχνικοί κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι είναι δυνατή η ασφαλής κάθοδος από την γήινη τροχιά, δημιουργήθηκε αμέσως μια ειδική υπηρεσία έρευνας και διάσωσης. 

Αναμνηστικό μετάλλιο για τα 30 χρόνια από την πτήση
της Μπέλκα και της Στρέλκα.

Ο γερμανικός ραδιοφωνικός σταθμός στη Βόννη ήταν ένας από τους πρώτους που άκουσε σήμα από έναν δορυφόρο. Όταν το σκάφος ήταν στην τρίτη τροχιά, ο σουηδικός ραδιοφωνικός σταθμός επιβεβαίωσε το γεγονός

Λίγο μετά την προσγείωση η Στρέλκα είχε έξι υγιή κουτάβια. Ένα από αυτά, ο τότε ηγέτης της Σοβιετικής Ένωσης Νικήτα Χρουστσόφ το έστειλε δώρο στην Carolyn Kennedy, κόρη του Αμερικανού προέδρου John F. Kennedy.
  • Μια φωτογραφία μερικών από τους απόγονους των διαστημικών σκύλων εκτίθεται στο Μουσείο Zvezda, στο Tomilino, έξω από την Μόσχα.
  • To 2010 γυρίστηκε μια ταινία κινουμένων σχεδίων με τίτλο "Belka and Strelka: Star Dogs" ("Μπέλκα και Στρέλκα: Σκύλοι αστέρες"). Η ταινία σκηνοθετήθηκε από την Inna Evlannikova και τον Sviatoslav Ushakov
Πηγή: Today in Science History, Ιστότοπος Leader, WIKIPEDIA,


Δευτέρα, 12 Αυγούστου 2019

Σαν σήμερα ... 1989, πέθανε ο φυσικός William Shockley Jr., ένας από τους εφευρέτες του τρανζίστορ.


William Bradford Shockley Jr.

Σαν σήμερα, στις 12 Αυγούστου 1989, πέθανε ο 
φυσικός William Bradford Shockley Jr. που ήταν ένας από τους τρεις επιστήμονες των Bell Laboratories που ανακάλυψαν το τρανζίστορ και αργότερα, ένας από τους πρωτοπόρους δημιουργούς της Silicon Valley. 

Ο William Shockley γεννήθηκε στις 13 Φεβρουαρίου 1910 στο Λονδίνο, από Αμερικανούς γονείς. Ο πατέρας του William Hillman Shockley Sr. ήταν μηχανικός ορυχείων εκπαιδευμένος στο ΜΙΤ, μιλούσε οχτώ γλώσσες και οι ρίζες της οικογένειάς του έφταναν πίσω στο "Mayflower" (το αγγλικό πλοίο που μετέφερε τους πρώτους αποίκους στις μετέπειτα ΗΠΑ). Η μητέρα του Mary Bradford ήταν από τις πρώτες γυναίκες που αποφοίτησαν από το Πανεπιστήμιο Στάνφορντ και ήταν η πρώτη γυναίκα στις ΗΠΑ που έγινε αναπληρώτρια επιθεωρητής ορυχείων.


Ο  William Shockley σε νεαρή ηλικία ισορροπεί
σε τεντωμένο σχοινί.

Ο μικρός William ήταν πολύ ευαίσθητος στην υγεία του και αυτό έκανε τη ζωή των γονέων του ακόμη πιο δύσκολη και βασανιστική, αφού έτσι κι αλλιώς αυτοί ως χαρακτήρες ήταν μονήρεις έως παρανοϊκοί, αδυνατώντας να μείνουν στο ίδιο μέρος για πάνω από ένα χρόνο. 
Η οικογένεια επέστρεψε από το Λονδίνο στο πατρικό σπίτι στο Πάλο Άλτο της Καλιφόρνιας,  όταν το ζεύγος Shockley καταστράφηκε οικονομικά. Ο γιος τους τότε ήταν τριών χρονών κι εκεί πέρασε τα παιδικά του χρόνια μετακινούμενος συνεχώς από σπίτι σε σπίτι.
Μέχρι το θάνατο του πατέρα του το 1925 (ήταν 24 χρόνια μεγαλύτερος από τη γυναίκα του Mary) ο νεαρός William δεν πήγε σε σχολείο, γιατί οι γονείς του έκριναν ότι οι ίδιοι θα μπορούσαν να τον διδάξουν καλύτερα. Αυτό βέβαια επέτεινε την απομόνωση του γιου τους. Το 1925 μετακόμισαν με την μητέρα του στο Χόλυγουντ κι εκεί ο William πήγε πρώτη φορά σχολείο και η ζωή του απόκτησε κάποια σταθερότητα.


H Jean Alberta Bailey, πρώτη σύζυγος του 
William Shockley, την εποχή του γάμου τους.

Το 1928 ξεκίνησε τις σπουδές του στο Τεχνολογικό Ινστιτούτο της Καλιφόρνιας (CalTech) απ' όπου πήρε μπάτσελορ στη Φυσική το 1932. Ακολουθώντας τα βήματα του πατέρα του, το φθινόπωρο του 1933 μπήκε στο ΜΙΤ για να κάνει το διδακτορικό του. Εκεί γρήγορα κέρδισε τη φήμη ανθρώπου με εξαιρετική επιστημονική επάρκεια. 
Το καλοκαίρι του 1933 παντρεύτηκε την Jean Alberta Bailey, γνωστή της μητέρας του. 
Το 1936 ολοκλήρωσε το διδακτορικό του με τίτλο "Electronic Bands in Sodium Chloride" υπό την επίβλεψη του καθηγητή John C. Slater.
Αμέσως μετά ξεκίνησε να εργάζεται στην ΑΤΤ Co (American Telephone &Telegraph Co) που ανήκε στα Εργαστήρια Bell, πρώτα στη Ν. Υόρκη και αργότερα στο New Jersey, σε μια ομάδα έρευνας με επικεφαλής τον Clinton Davisson.


Ο William Shockley το 1948.
(Alcatel-Lucent USA Inc.)



Τα χρόνια που ακολούθησαν ήταν πολύ παραγωγικά για τον Shockley. Δημοσίευσε στο περιοδικό Physical Review αρκετά σημαντικά άρθρα σχετικά με τη φυσική στερεάς κατάστασης και το 1938 πήρε το πρώτο δίπλωμα ευρεσιτεχνίας για την "συσκευή  εκκένωσης ηλεκτρονίων".  
Στα Εργαστήρια Bell είχε γίνει φανερό ότι ο Shockley μπορούσε να λύσει ένα πρόβλημα, όχι μόνον γρηγορότερα από τους άλλους, αλλά και με ένα τρόπο που δεν μπορούσες να φανταστείς. 
Το 1939 μαζί με τον συνεργάτη του James Fisk κατάφεραν να σχεδιάσουν έναν από τους πρώτους στον κόσμο πυρηνικούς αντιδραστήρες.

Οι τρεις εφευρέτες του τρανζίστορ.
Ο William Shockley (αρ.), με τον Walter Brattain (μέσο)
και τον John Bardeen (δεξ.).

Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου ο Shockley ασχολήθηκε με την έρευνα στα ραντάρ. Τον Μάιο του 1942 αφού πήρε άδεια από τα Εργαστήρια Bell, έγινε διευθυντής έρευνας στην ομάδα ανθυποβρυχιακού πολέμου του Πανεπιστημίου Columbia.
Το 1944 οργάνωσε πρόγραμμα εκπαίδευσης για τους πιλότους του Boeing B-29 Superfortress στο πώς να χρησιμοποιούν σωστά το νέο στόχαστρο βομβών με ραντάρ. Στα τέλη του 1944 έκανε τρίμηνο ταξίδι για να αξιολογήσει τα αποτελέσματα. Υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους επιστήμονες-πολίτες που εργάστηκαν για τον στρατό, έξω από το Los Alamos (εκεί έτρεξε το πυρηνικό πρόγραμμα των ΗΠΑ). Γι' αυτό το έργο ο Υπουργός Πολέμου των ΗΠΑ Robert Porter Patterson τον βράβευσε στις 17 Οκτωβρίου 1946 με το Μετάλλιο Αξίας.
Το Ιούλιο του 1945, το Υπουργείο Πολέμου ζήτησε από τον Shockley να ετοιμάσει μια αναφορά με τις πιθανές εκατέρωθεν απώλειες σε μια εισβολή στην Ιαπωνική ενδοχώρα. 
Το περιεχόμενο της αναφοράς ήταν τέτοιο που επηρέασε την απόφαση των αμερικανικών αρχών για την ρίψη ατομικής βόμβας στην Ιαπωνία ώστε να παραδοθεί χωρίς εισβολή.

Αντίγραφο του πρώτου τρανζίστορ που κατασκευάστηκε
στα Εργαστήρια Bell το 1947.

Με το τέλος του πολέμου τα Εργαστήρια Bell ίδρυσαν τμήμα φυσικής στερεάς κατάστασης με επικεφαλής τον Shockley και τον χημικό Stanley Morgan. Στην ομάδα έρευνας μπήκαν στη συνέχεια οι φυσικοί John BardeenWalter BrattainGerald Pearson, ο χημικός Robert Gibney, ο ειδικός στα ηλεκτρονικά Hilbert Moore και μερικοί τεχνικοί.  Ο στόχος τους ήταν να βρουν κάποιο, στερεάς κατάστασης ενισχυτή, για να αντικαταστήσει τις εύθραστες γυάλινες λυχνίες κενού.

Στις 23 Δεκεμβρίου 1947 οι Brattain, Bardeen και Shockley παρουσίασαν στους συναδέλφους τους στα Εργαστήρια Bell το πρώτο τρανζίστορ που δούλευε.
Παρά το γεγονός ότι οι Brattain και Bardeen είχαν κατά κύριο λόγο δουλέψει για την κατασκευή του τρανζίστορ, στην ομάδα εμφανίστηκε και ο Shockley, ως προϊστάμενος τους, παρόλο που στο ίδιο διάστημα εκείνος ασχολείτο με τη δική του έρευνα. Όμως τον κράτησαν έξω από την κατοχύρωση της πατέντας. Αυτό έκανε τον Shockley να συνεχίσει κρυφά την έρευνα για ένα διαφορετικό είδος τρανζίστορ, που τελικά τον οδήγησε στην εφεύρεση του διπολικού τρανζίστορ που κατοχύρωσε με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας στις 25 Σεπτεμβρίου 1951.


Μια σελίδα από τις σημειώσεις του
Shockley για την κατασκευή του τρανζίστορ.

Στις 1 Νοεμβρίου 1956 ο William Shockley, ο Walter Brattain και ο John Bardeen μοιράστηκαν το Νόμπελ Φυσικής εκείνης της χρονιάς "για τις έρευνές τους στους ημιαγωγούς και την ανακάλυψή τους για το φαινόμενο του τρανζίστορ".

Εν τω μεταξύ, ο Shockley δούλευε πυρετωδώς στο σπουδαίο έργο του "Electrons and Holes in Semiconductors" ("Ηλεκτρόνια και Οπές στους Ημιαγωγούς") το οποίο τελικά εκδόθηκε το 1950. Αυτό το έργο έγινε η «βίβλος» για μια ολόκληρη γενιά επιστημόνων που δούλευαν για να κατασκευάσουν νέα τρανζίστορ και άλλες συσκευές βασισμένες σε ημιαγωγούς.
Το 1951 εκλέχθηκε μέλος της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών. Δυο χρόνια αργότερα του απονεμήθηκε από την Ακαδημία το βραβείο Comstock στη Φυσική.

Το εξώφυλλο του έργου του Shockley
"Electrons and Holes in Semiconductors".

Το 1953 με άδεια από τα Εργαστήρια Bell δίδαξε για 4 μήνες στο Caltech.
Το 1955 ο Shockley εντάχθηκε στην Beckman Instruments ως διευθυντής του νεοσύστατου τμήματος Shockley Semiconductor Laboratory ("Εργαστήριο Ημιαγωγών Shockley). Με το κύρος του και το κεφάλαιο από την Beckman προσπάθησε να δελεάσει μερικούς από τους πρώην συναδέλφους του από τα Bell Labs να έρθουν στο νέο εργαστήριό του, αλλά κανένας από αυτούς δεν ήρθε. Αντ' αυτού ξεκίνησε να ψάχνει στα πανεπιστήμια για τους λαμπρότερους πτυχιούχους για να φτιάξει μια εταιρεία από το μηδέν, μια εταιρεία που θα πηγαίνει με «το δικό του δρόμο».


O William Shockley με τη δεύτερη σύζυγό του Emmy Lanning,
λίγο μετά την ανακοίνωση του Νόμπελ Φυσικής για το 1956.

(Everett Collection Inc / Alamy Stock Photo)

Ο «δικός του δρόμος» γενικά θα μπορούσε να συνοψιστεί ως αυταρχικός και αυξανόμενα παρανοϊκός. Στα τέλη του 1957, οκτώ από τους ερευνητές του Shockley οι οποίοι αποκαλούσαν τους εαυτούς τους "Το προδοτικό Οκτώ" παραιτήθηκαν μετά την απόφαση του Shockley να μην συνεχίσει την έρευνα στους ημιαγωγούς με βάση το πυρίτιο. Μετά από σύσκεψη με τον Sherman Fairchild και την παραχώρηση κεφαλαίου εκκίνησης από την Fairchild Camera and Instrument Corporation ξεκίνησαν την Fairchild Semiconductor. Στους «Οχτώ προδότες» ήταν και οι Robert Noyce και Gordon Moore οι οποίοι αργότερα έφυγαν από την Fairchild για να ιδρύσουν την Intel Corporation. Άλλες εταιρίες που προέκυψαν από την Fairchild Semiconductor αποτελούν οι National Semiconductor και Advanced Micro Devices (AMD).

Τα κεντρικά γραφεία της εταιρείας Shockley Semiconductor 
Laboratory,στο Mountain View (391 San Antonio Road) 
της Καλιφόρνιας, το Δεκέμβριο 2017.

Έτσι, σε μια περίοδο μόλις 20 ετών, οκτώ από τους πρώην υπαλλήλους του Shockley δημιούργησαν 65 νέες επιχειρήσεις, οι οποίες στη συνέχεια έκαναν το ίδιο. Η Shockley Semiconductor και οι παραπάνω εταιρίες που προέκυψαν από αυτή δημιούργησαν τον πυρήνα αυτού που ονομάζουμε σήμερα Silicon Valley, που άλλαξε τον κόσμο των ηλεκτρονικών και τον ίδιο τον κόσμο.

Το 1961 ο Shockley και ο Hans Queisser υπολόγισαν τη μέγιστη θεωρητική απόδοση ενός απλού ηλιακού κυττάρου η οποία αργότερα έγινε γνωστή ως το «όριο Shockley-Queisser».


Οι 8 επικεφαλής της Fairchild Semiconductor το 1960.
(Από αρ.) Eugene Kleiner, Julius Blank, Gordon Moore,
Sheldon Roberts, Jay LastJean Hoerni και Victor Grinich
κοιτούν τον Robert Noyce.
(
Wayne Miller/Magnum Photos)

Τον Ιούλιο του 1961 ο Shockley, η δεύτερη γυναίκα του Emmy και ο γιος τους είχαν σοβαρό τροχαίο ατύχημα από το οποίο χρειάστηκε μήνες μέχρι να αναρρώσει πλήρως. 
Το τελευταίο δίπλωμα ευρεσιτεχνίας χορηγήθηκε στον Shockley το 1968 για μια πολύπλοκη ημιαγώγιμη συσκευή.
Εκτός από το Νόμπελ, ο William Shockley, τιμήθηκε με μετάλλια και διακρίσεις, ενώ υπήρξε μέλος πολλών επιστημονικών ενώσεων. 

Τις τελευταίες δεκαετίες της ζωής του έδειξε ζωηρό ενδιαφέρον για ζητήματα ευγονικής, όπου οι απόψεις που διατύπωνε ήταν καθαρά ρατσιστικές.
Τα τελευταία χρόνια της ζωής του μέχρι τη στιγμή του θανάτου του ήταν σχεδόν τελείως αποξενωμένος από τους περισσότερους φίλους και την οικογένειά του, εκτός από τη σύζυγό του Emmy Lanning. Τα παιδιά του ανέφεραν ότι πληροφορήθηκαν τον θάνατό του από τις εφημερίδες.


Γραμματόσημο του 2005 της Γουϊνέα-Μπισάου 
για τον William Shockley.

Ο Shockley πέθανε από καρκίνο του προστάτη σε ηλικία 79 ετών.
Ο τάφος του βρίσκεται στο Κοιμητήριο Alta Mesa στο Πάλο Άλτο της Καλιφόρνιας.
  • Ένα βίντεο αφιέρωμα στον William Shockley, από το το University of California, Los Angeles (UCLA) (ομιλία 1ώρα 18' στις 2 Ιουνίου 1972).
  • Ένα ντοκυμαντέρ αφιέρωμα στην εφεύρεση του τρανζίστορ (αγγλικά, 56:54). 
  • Ένα βίντεο-ντοκουμέντο για το ιστορικό κτίριο της Shockley Semiconductor, στο 391 San Antonio Road, Mountain View, California (αγγλικά, 15:40). 
  • Ένα ενδιαφέρον κείμενο με τίτλο "How a racist genius created Silicon Valley by being a terrible boss" ("Πώς ένας ιδιοφυής ρατσιστής δημιούργησε την Σίλικον Βάλεϊ με το να είναι ένα απαίσιο αφεντικό") από τον Mike Moffitt (SFGate). 
  • Ένα κείμενο της Natalie Ball για τις απόψεις του William Shockley περί ευγονικής.
Πηγή:  Today in Science History,   Wikipedia