Τετάρτη, 20 Ιουλίου 2016

Σαν σήμερα...1969 η σεληνάκατος Eagle γίνεται η πρώτη ανθρώπινη επανδρωμένη μηχανή στη Σελήνη.


Το πλήρωμα του Apollo 11:
Neil Armstrong, Michael Collins
 και Edwin "Buzz" Aldrin Jr.

Σαν σήμερα, στις 22:17:30 ώρα Ελλάδας (20:17:30 UTC) της 20ης Ιουλίου 1969, η σεληνάκατος Eagle (Αετός) με πλήρωμα τους Αμερικανούς αστροναύτες Neil Armstrong και Edwin Eugene "Buzz" Aldrin Jr προσεληνώθηκε στη Θάλασσα της Γαλήνης. Ήταν η πρώτη ανθρώπινη επανδρωμένη μηχανή που έφτανε στη Σελήνη με επιτυχία και τα πρώτα λόγια που μεταδόθηκαν από την επιφάνεια της Σελήνης ήταν: "Houston, Tranquility Base here. The Eagle has landed" ("Χιούστον, Βάση της Γαλήνης εδώ. Ο Αετός έχει προσεδαφιστεί").

Η αμερικανική προσπάθεια να σταλούν αστροναύτες στο φεγγάρι έχει τις ρίζες της σε μια διάσημη έκκληση του τότε προέδρου των ΗΠΑ John F. Kennedy που έγινε σε μια ειδική κοινή συνεδρίαση με το Κογκρέσο στις 25 Μαΐου 1961: 
"Πιστεύω ότι αυτό το έθνος οφείλει να δεσμευθεί για την επίτευξη του στόχου, πριν εκπνεύσει αυτή η δεκαετία, να προσεδαφίσει έναν άνθρωπο στο φεγγάρι και να τον επιστρέψει με ασφάλεια στη Γη". 
Αυτή η προσπάθεια των ΗΠΑ να στείλουν άνθρωπο στο φεγγάρι ονομάστηκε πρόγραμμα Apollo (Απόλλων). Το πρόγραμμα, που ολοκληρώθηκε με την επιτυχημένη επιστροφή της αποστολής του Apollo 17 στις 19 Δεκεμβρίου 1972, περιελάμβανε συγκλονιστικές επιτυχίες και τραγικές αποτυχίες.

Το 1966, μετά πέντε χρόνια εντατικής δουλειάς από μια διεθνή ομάδα επιστημόνων και μηχανικών, η Εθνική Υπηρεσία Αεροναυτικής και Διαστήματος των ΗΠΑ (NASA) πραγματοποίησε την πρώτη μη επανδρωμένη αποστολή "Απόλλων", με στόχο τον έλεγχο της κατασκευαστικής πληρότητας του προτεινόμενου συνδυασμού "πύραυλος εκτόξευσης και διαστημόπλοιο". 
Στις 27 Ιανουαρίου 1967, η πρώτη τραγωδία του προγράμματος χτύπησε την αποστολή του Apollo 1 στο Kennedy Space Center στο Ακρωτήριο Κανάβεραλ στη Φλόριντα, όταν μια πυρκαγιά ξέσπασε κατά τη διάρκεια επανδρωμένης δοκιμής εκτόξευσης. Οι τρεις αστροναύτες του πληρώματος Virgil I. "Gus" Grissom, Edward H. White και Roger Chaffee έχασαν τη ζωή τους στη φωτιά.

Παρά την απογοήτευση, η ΝASA και οι χιλιάδες εργαζόμενοι γι' αυτήν προχώρησαν, με αποτέλεσμα να φτάσουν στις 16 Ιουλίου 1969, στις 13:32 UTC (15:32 ώρα Ελλάδας) να εκτοξεύσουν την αποστολή του Apollo 11 με έναν πύραυλο Saturn (Κρόνος) V και τριμελές πλήρωμα αποτελούμενο από τους Neil Armstrong (αρχηγός αποστολής), Michael Collins (πιλότος του διαστημοπλοίου Columbia) και Edwin "Buzz" Aldrin Jr (πιλότος της σεληνακάτου Eagle). Λίγο αργότερα το διαστημόπλοιο μπήκε σε πορεία προς τη Σελήνη και μετά από ένα ταξίδι τριών ημερών τέθηκε σε τροχιά γύρω από το δορυφόρο της Γης. 

Μετά από μερικές περιφορές γύρω από τη Σελήνη, οι Aldrin και Armstrong μπήκαν στη σεληνάκατο Eagle (Αετός) και αποχωρίστηκαν από το όχημα διακυβέρνησης Columbia στο οποίο παρέμεινε ο τρίτος αστροναύτης Michael Collins. Η κάθοδος της σεληνακάτου, που κράτησε περίπου 12 λεπτά, δυσκόλεψε λόγω προβλημάτων στον υπολογιστή του σκάφους, αλλά και όταν διαπιστώθηκε ότι η τοποθεσία που είχε επιλεγεί δεν ήταν αρκετά ομαλή. Έτσι, ο Άρμστρονγκ ανέλαβε τον έλεγχο της πτήσης χειροκίνητα, επιλέγοντας επί τόπου άλλο σημείο προσεδάφισης. Τελικά η σεληνάκατος προσεληνώθηκε στη Θάλασσα της Γαλήνης, όπως αναφέρθηκε στην αρχή. 
Ακολούθησαν προετοιμασίες για την έξοδο από το σκάφος που κράτησαν περίπου έξι ώρες. Τελικά, στις 2:56 UTC (4:56 π.μ. ώρα Ελλάδας ή 10:56 μ.μ. EDTτης 21ης Ιουλίου, ο Armstrong έγινε ο πρώτος άνθρωπος που πάτησε στην επιφάνεια ενός ουράνιου σώματος, λέγοντας τα διάσημα πλέον λόγια:
"That's one small step for (a) man, one giant leap for mankind" ("Αυτό είναι ένα μικρό βήμα για τον άνθρωπο, ένα γιγαντιαίο άλμα για την ανθρωπότητα"), που είχε από πριν προετοιμάσει για την περίσταση. Τα πρώτα βήματα στη Σελήνη μεταδόθηκαν ζωντανά στη Γη μέσω μιας κάμερας που υπήρχε στο εξωτερικό της σεληνακάτου και υπολογίζεται ότι τα παρακολούθησαν 500-700 εκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον κόσμο.

Τον Armstrong ακολούθησε ο Aldrin και οι δυο τους παρέμειναν στην επιφάνεια της Σελήνης 2 ώρες 36' 40". Έστησαν ιστό με την αμερικανική σημαία, συνέλεξαν 21,55 κιλά δειγμάτων εδάφους, βράχων και σκόνης, τοποθέτησαν εξοπλισμό για επιστημονικά πειράματα (ένα σεισμογράφο και έναν ανακλαστήρα λέιζερ για τη μέτρηση της απόστασης της Σελήνης από τη Γη) και τέλος άφησαν μια αναμνηστική πλάκα με την επιγραφή: "Here Men From The Planet Earth First Set Foot Upon the Moon, July 1969 A.D. We Came in Peace For All Mankind" ("Εδώ Άνθρωποι Από Τον Πλανήτη Γη Πάτησαν Πρώτη Φορά στη Σελήνη, Ιούλιος 1969 Μ.Χ. Ήρθαμε εν Ειρήνη Για Όλη την Ανθρωπότητα"), μια απεικόνιση της Γης και τις υπογραφές των τριών αστροναυτών και του Αμερικανού προέδρου Richard Nixon
Οι δύο αστροναύτες αφού ξεκουράστηκαν μερικές ώρες (συνολικά παρέμειναν 21 ώρες 31' 20" στη σελήνη), το τμήμα ανόδου της σεληνακάτου άφησε την επιφάνεια της Σελήνης και συνδέθηκε σε τροχιά με το Columbia. Κατόπιν η σεληνάκατος αποσυνδέθηκε (θα παρέμενε σε τροχιά γύρω από τη Σελήνη για μερικούς μήνες πριν συντριβεί στην επιφάνειά της) και οι τρεις αστροναύτες ξεκίνησαν το τριήμερο ταξίδι της επιστροφής τους. 

Οι αστροναύτες του Απόλλων 11 προσθαλασσώθηκαν στις 24 Ιουλίου 1969, στις 16:51 UTC (18:51 ώρα Ελλάδας) στον Ειρηνικό Ωκεανό, 2660 km ανατολικά της νήσου Wake380 km νότια της ατόλης Johnston και 24 km από το πλοίο περισυλλογής USS Hornet. Αμέσως μετά την περισυλλογή τους τοποθετήθηκαν σε καραντίνα επί τρεις εβδομάδες, για το φόβο ύπαρξης τυχόν άγνωστων μικροβίων που μπορεί να έφεραν από τη Σελήνη στη Γη.

Μετά την έξοδό τους τιμήθηκαν σε πολλές πόλεις των ΗΠΑ όσο και σε ξένες χώρες στις οποίες περιόδευσαν. Η επιτυχία του Απόλλων 11 έβαλε τέλος στην κούρσα του διαστήματος ανάμεσα στις δυο υπερδυνάμεις της εποχής. Λίγο καιρό μετά την προσελήνωση των Αμερικανών, οι Σοβιετικοί ουσιαστικά εγκατέλειψαν το δικό τους σεληνιακό πρόγραμμα. Οι Αμερικανοί θα πραγματοποιούσαν άλλες πέντε αποστολές στη Σελήνη μέσα στα επόμενα χρόνια. 
Σήμερα, η κάψουλα επιστροφής του Απόλλων 11 εκτίθεται στο Smithsonian Εθνικό Μουσείο Αεροναυτικής και Διαστήματος στην Ουάσιγκτον.

Το πρόγραμμα Απόλλων ήταν μια δαπανηρή και μεγάλης έντασης προσπάθεια με συμμετοχή περίπου 400.000 μηχανικών, τεχνικών και επιστημόνων που κόστισε $ 24 δισεκατομμύρια (κοντά στα 100 δις $ σε σημερινά δολάρια).

Από το τριμελές πλήρωμα του Apollo 11, σήμερα βρίσκονται στη ζωή οι Aldrin και Collins.
Ο Neil Armstrong έφυγε από τη ζωή στις 25 Αυγούστου 2012.

Το video διάρκειας 1' 44'' με τον Armstrong να κάνει το πρώτο βήμα στη Σελήνη.

Το video διάρκειας 26' 32'' που δείχνει τα πιο σημαντικά γεγονότα της αποστολής Apollo 11.

Το video διάρκειας 4' 11'' που δείχνει πώς παρουσιάστηκε το γεγονός το 1969, από τα επίκαιρα της ελληνικής τηλεόρασης.

Και γιατί όχι, μερικές θεωρίες συνωμοσίας(!)  ΕΔΩ.

Κυριακή, 17 Ιουλίου 2016

Σαν σήμερα...1945 δοκιμάζεται η πρώτη ατομική βόμβα στην έρημο του New Mexico.


Το πρώτο πυρηνικό μανιτάρι, 16 Ιουλίου 1945. Φωτό: Jack Aeby του Ειδικού Αποσπάσματος Μηχανικού, Manhattan Project, Los Alamos

Σαν σήμερα, στις 16 Ιουλίου 1945, το ατομικό πρόγραμμα των ΗΠΑ με την κωδική ονομασία "Manhattan Project" , φτάνει στο τέλος του, σ' ένα τέλος πολύ εκρηκτικό! 
Την ημέρα αυτή στις 5:29:45 π.μ., η πρώτη ατομική βόμβα δοκιμάστηκε με επιτυχία στο Alamogordo του New Mexico, στις ΗΠΑ.

Τα σχέδια για τη δημιουργία μιας βόμβας ουρανίου από τους συμμάχους καθορίστηκαν ήδη από το 1939, όταν ο Ιταλός φυσικός Enrico Fermi συναντήθηκε με στελέχη του πολεμικού ναυτικού των ΗΠΑ στο Πανεπιστήμιο Columbia για να συζητήσουν τη χρήση των σχάσιμων υλικών για στρατιωτικούς σκοπούς. Την ίδια χρονιά, ο Άλμπερτ Αϊνστάιν έγραψε στον πρόεδρο Ρούσβελτ υποστηρίζοντας την άποψη ότι μια ανεξέλεγκτη πυρηνική αλυσιδωτή αντίδραση είχε μεγάλες δυνατότητες να χρησιμοποιηθεί ως βάση για τη δημιουργία ενός όπλου μαζικής καταστροφής. 
Τον Φεβρουάριο του 1940 η ομοσπονδιακή κυβέρνηση των ΗΠΑ χορήγησε συνολικά 6.000  για την προώθηση αυτής της έρευνας. Όμως στις αρχές του 1942, με τις Ηνωμένες Πολιτείες πλέον σε πόλεμο με τις δυνάμεις του Άξονα και τον φόβο ότι η Γερμανία εργάζεται για τη δική της βόμβα ουρανίου, το Τμήμα Πολέμου (War Department) των ΗΠΑ έδειξε ένα πιο ενεργό ενδιαφέρον, αφαιρώντας τα αρχικά χαμηλά οικονομικά όρια για τους πόρους αυτού του έργου.

Ο ταξίαρχος Leslie R. Groves, ο ίδιος μηχανικός, τοποθετήθηκε επικεφαλής του έργου με σκοπό να συγκεντρώσει τα μεγαλύτερα μυαλά από τον κόσμο της επιστήμης και στόχο να αξιοποιήσει τη δύναμη του "ατόμου" ως ένα μέσο για να φέρει τον πόλεμο σε ένα αποφασιστικό τέλος. Το Σχέδιο Μανχάταν (επίσημα Manhattan District, ονομάστηκε έτσι από την περιοχή της Νέας Υόρκης όπου ξεκίνησε η εφαρμογή της έρευνας) τελικά θα προχωρούσε μέσα από πολλές διαφορετικές περιοχές κατά τη διάρκεια της πρώιμης περιόδου της θεωρητικής έρευνας του έργου, με πιο σημαντική αυτή του Σικάγου, όπου ο Fermi δίδασκε στο εκεί Πανεπιστήμιο, έχοντας επιτύχει την πρώτη αλυσιδωτή αντίδραση σχάσης. Όμως, το έργο πήρε την τελική του μορφή στην έρημο του New Mexico, όταν το 1943 ο Robert J. Oppenheimer ανέλαβε τη διεύθυνση του προγράμματος Project Y σ' ένα εργαστήριο στο Los Alamos, μαζί με μυαλά όπως αυτά των φυσικών Hans Bethe, Edward Teller και Enrico Fermi. Εδώ, θεωρία και πράξη ήρθαν να ταιριάξουν, ώστε να καταφέρουν να δώσουν απαντήσεις σε σημαντικά προβλήματα όπως την επίτευξη κρίσιμης μάζας για μια πυρηνική έκρηξη και τελικά την κατασκευή της ατομικής βόμβας σ' ένα εύλογο χρονικό διάστημα.

Τελικά, το πρωί της 16ης Ιουλίου, στην έρημο του  New Mexico 120 μίλια νότια της Santa Feπυροδοτήθηκε η πρώτη ατομική βόμβα. 
Οι επιστήμονες του έργου και μερικές προσωπικότητες που είχαν κληθεί στάθηκαν σε απόσταση "ασφαλείας" περίπου 10 χιλιομέτρων (10.000 γιάρδες) μακριά από την τοποθεσία όπου είδαν την λάμψη από τη δημιουργία του πρώτου πυρηνικού μανιταριού σε ύψος περίπου 12 χιλιομέτρων (40.000 πόδια) στον αέρα. Αυτή η πρώτη ατομική βόμβα αντιστοιχούσε σε καταστροφική δύναμη ίση με 15.000 έως 20.000 τόνους ΤΝΤΟ πύργος στον οποίο η βόμβα είχε στηριχτεί εξαερώθηκε. 

Το ερώτημα τώρα που έμπαινε ήταν για ποιους προοριζόταν η βόμβα να πέσει; Η Γερμανία, που ήταν ο αρχικός στόχος, είχε ήδη παραδοθεί. Η μόνη χώρα που είχε απομείνει σε εμπόλεμη κατάσταση ήταν η Ιαπωνία.
Τελικά, η 6η Αυγούστου 1945 ήταν μόλις 20 μέρες μετά. Η Χιροσίμα της Ιαπωνίας απείχε περίπου 10.000 χιλιόμετρα από το New Mexico.

Υποσημείωση: Ο αρχικός προϋπολογισμός των 6.000 για το Σχέδιο Μανχάταν τελικά ανήλθε σ' ένα συνολικό κόστος  2 δις $!

Πηγή: THIS DAY IN HISTORY

Κυριακή, 3 Ιουλίου 2016

Τηλεσκόπιο νετρίνων στην άβυσσο της Πύλου;


Καλλιτεχνική απεικόνιση του τηλεσκοπίου, με χιλιάδες ανιχνευτές να κρέμονται από καλώδια στερεωμένα στο βυθό   (Φωτογραφία:  CC BY-SA 3.0 )

Προχωρά η υλοποίηση στο βυθό της Μεσογείου του μεγαλύτερου υποθαλάσσιου τηλεσκοπίου νετρίνων στον κόσμο, όπως ανακοίνωσε η διεθνής κοινοπραξία που έχει αναλάβει την ανάπτυξή του. Στην πραγματικότητα πρόκειται για τρία ξεχωριστά τηλεσκόπια που θα λειτουργούν παράλληλα ως ένα γιγάντιο όργανο. Αρκεί βέβαια να εξασφαλιστεί χρηματοδότηση.

Το τηλεσκόπιο, γνωστό εν συντομία ως KM3Net (Τηλεσκόπιο Νετρίνων Κυβικού Χιλιομέτρου) θα αναπτυχθεί σε βάθη τριών έως τεσσάρων χιλιομέτρων σε τρεις πολύ βαθιές περιοχές της Μεσογείου στα ανοιχτά της Τουλόν (νότια Γαλλία, κοντά στη Μασσαλία), της νοτιοανατολικής Σικελίας (Ιταλία) και της Πύλου στην Πελοπόννησο.

Οι ερευνητές δημοσίευσαν προ ημερών τη σχετική «επιστολή προθέσεων», με το χρονοδιάγραμμα του όλου σχεδίου, στο περιοδικό πυρηνικής και σωματιδιακής φυσικής Journal of Physics G: Nuclear and Particle Physics. Από ελληνικής πλευράς την πρωτοβουλία συνυπογράφουν περίπου 20 επιστήμονες από τον «Δημόκριτο», τα Πανεπιστήμια Αθηνών, Θεσσαλονίκης και Ανοικτό Πανεπιστήμιο, καθώς και το ΤΕΙ Πειραιά.

Περισσότερα από το in.gr  ΕΔΩ.

Πέμπτη, 30 Ιουνίου 2016

Το Σύνολο των Θεμάτων της Βιολογίας Γ' Λυκείου Γεν. Παιδείας στις Πανελλαδικές Εξετάσεις από το 2001 μέχρι τον Ιούνιο 2016.



Με το τέλος των Επαναληπτικών Πανελλαδικών Εξετάσεων, δημοσιεύω τα θέματα της Βιολογίας Γ' Λυκείου Γενικής Παιδείας που έχουν δοθεί στις πανελλαδικές εξετάσεις από το 2001 μέχρι και τον Ιούνιο 2016. 

Τα θέματα, έκτασης 100 σελίδων Α4, προέρχονται από τις Πανελλαδικές εξετάσεις όλων των τύπων Λυκείων (Ημερήσια ή Εσπερινά), από το σύνολο των εξετάσεων (κανονικές, επαναληπτικές) και απευθύνονται σε μαθητές που θέλουν να κάνουν πρακτική εξάσκηση με μια μεγάλη ποικιλία τέτοιων θεμάτων, όπως και σε συναδέλφους καθηγητές που θα τα χρησιμοποιήσουν στη διδασκαλία τους. Σε όποια χρονιά δεν εμφανίζονται θέματα για τα Εσπερινά Λύκεια, σημαίνει ότι έχουν δοθεί τα ίδια με τα Ημερήσια.

Μια σειρά θεμάτων του 2016 που έχουν τον χαρακτηρισμό "παλαιού τύπου" αφορά τους υποψηφίους του 2016 που έγραψαν εξετάσεις με το παλαιό σύστημα. 

Τα θέματα είναι σε κείμενο word με χαρακτήρες 12pt ώστε να μπορούν να αξιοποιηθούν εύκολα από τους συναδέλφους για τους μαθητές τους. Είναι οργανωμένα κατά κεφάλαιο, είδος ερώτησης, χρονολογική σειρά και χαρακτηρίζονται με τον τύπο του σχολείου και την περίοδο που δόθηκαν (ημερήσια, εσπερινά, επαναληπτικές).
Η ποικιλία των θεμάτων πλέον είναι τόσο μεγάλη, που μπορούν από μόνα τους να αποτελούν μια πλατφόρμα θεμάτων, χρήσιμο εργαλείο για συναδέλφους καθηγητές και μαθητές.

Τα αρχεία μπορούν πολύ εύκολα και χωρίς περιορισμούς να κατεβούν στον υπολογιστή σας κάνοντας αριστερό "κλικ" στην φράση ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ. Το αρχείο κατεβαίνει στο Φάκελο "Λήψεις" ("Downloads") στον υπολογιστή σας και από εκεί μπορείτε να το αποθηκεύσετε όπου θέλετε.
Στα παρακάτω θέματα περιλαμβάνονται και εκείνα που πιθανόν σήμερα να αντιστοιχούν σε ύλη που έχει αφαιρεθεί από την εξέταση. 

1ο Κεφάλαιο (1.1 - 1.2)   Παράγοντες που επηρεάζουν την υγεία του ανθρώπου - Μικροοργανισμοί
1ο Κεφάλαιο (1.3)   Μηχανισμοί άμυνας ανθρώπινου οργανισμού - Βασικές αρχές ανοσίας
2ο Κεφάλαιο (2.1 - 2.2)   Η έννοια του οικοσυστήματος - Ροή ενέργειας

2ο Κεφάλαιο (2.3 - 2.4)   Βιογεωχημικοί κύκλοι - Ρύπανση

3ο Κεφάλαιο   Θεωρίες της Εξέλιξης
ΠΑΤΗΣΤΕ  ΕΔΩ

Τετάρτη, 29 Ιουνίου 2016

Το Σύνολο των Θεμάτων ΦΥΣΙΚΗΣ Γ' Λυκείου Θετικού Προσανατολισμού στις Πανελλαδικές Εξετάσεις από το 2001 μέχρι τον Ιούνιο 2016.



ΦΥΣΙΚΗ Γ' ΛΥΚΕΙΟΥ Θετικού Προσανατολισμού

Αφού πλέον έγιναν και οι επαναληπτικές εξετάσεις για το 2016, ήρθε η ώρα, για μια ακόμη χρονιά, να δημοσιεύσω τα θέματα των Πανελλαδικών εξετάσεων στη ΦΥΣΙΚΗ Θετικού Προσανατολισμού (πρώην Κατεύθυνσης) της Γ' Λυκείου. 

Τα θέματα όπως πάντα είναι ταξινομημένα με χρονολογική σειρά (από το 2001 μέχρι και τον Ιούνιο 2016), κατά Κεφάλαιο ή τμήμα Κεφαλαίου (σύμφωνα με τη σειρά του σχολικού βιβλίου), κατά Θέμα και κατά είδος Ερώτησης. Η μορφή του αρχείου είναι word και έχει χρησιμοποιηθεί ο τύπος γραμμάτων Times New Roman με μέγεθος 12pt.

Τα θέματα, έκτασης 208 σελίδων Α4, προέρχονται από τις Πανελλαδικές εξετάσεις όλων των τύπων Λυκείων (Ημερήσια ή Εσπερινά), από το σύνολο των εξετάσεων (κανονικές, επαναληπτικές, ελληνοπαίδων εξωτερικού) και απευθύνονται σε μαθητές που θέλουν να κάνουν πρακτική εξάσκηση με μια μεγάλη ποικιλία τέτοιων θεμάτων, όπως και σε συναδέλφους καθηγητές που θα τα χρησιμοποιήσουν στη διδασκαλία τους. Σε όποια χρονιά δεν εμφανίζονται θέματα για τα Εσπερινά Λύκεια, σημαίνει ότι έχουν δοθεί τα ίδια με τα Ημερήσια.
Μια σειρά θεμάτων του 2016 που έχουν τον χαρακτηρισμό "παλαιού τύπου" αφορά τους υποψηφίους του 2016 που έγραψαν εξετάσεις με την παλαιότερη εξεταστέα ύλη. 

Τα αρχεία μπορούν πολύ εύκολα και χωρίς περιορισμούς να κατεβούν στον υπολογιστή σας κάνοντας αριστερό "κλικ" στην υπογραμμισμένη φράση ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ. Το αρχείο κατεβαίνει στο Φάκελο "Λήψεις" ("Downloads") στον υπολογιστή σας και από εκεί μπορείτε να το αποθηκεύσετε όπου θέλετε.
Επισημαίνω ότι σε παλαιότερες αναρτήσεις μου υπήρχε παράλειψη κάποιων θεμάτων, που φρόντισα σ' αυτή την ανάρτηση να τα συμπεριλάβω. 
Η χρήση του υλικού προφανώς δεν είναι για εμπορική εκμετάλλευση. 


1ο ΚΕΦΑΛΑΙΟ
Για τις Μηχανικές Ταλαντώσεις                    ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ

Για τις Ηλεκτρικές Ταλαντώσεις          ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ

2ο ΚΕΦΑΛΑΙΟ
Για τα Μηχανικά Κύματα                                ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ

Για τα Ηλεκτρομαγνητικά Κύματα         ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ

3ο ΚΕΦΑΛΑΙΟ
Για τη Μηχανική των Ρευστών                        ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ

4ο ΚΕΦΑΛΑΙΟ
Για τη Μηχανική Στερεού Σώματος                 ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ

5ο ΚΕΦΑΛΑΙΟ
Για τις Κρούσεις                                     ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ

Για το Φαινόμενο Doppler                                 ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ

Πέμπτη, 16 Ιουνίου 2016

Το Σύνολο των Θεμάτων ΦΥΣΙΚΗΣ Γενικής Παιδείας Γ' Λυκείου που έχουν δοθεί στις Πανελλαδικές Εξετάσεις από το 2001 μέχρι και τον Ιούνιο 2016.



Πέρσι, στην αντίστοιχη δημοσίευση είχα γράψει:

"Πάει κι αυτό. Στην περίπτωσή μας "αυτό" είναι η Φυσική Γενικής Παιδείας της Γ' Λυκείου. Σίγουρα πλέον είναι η τελευταία παρόμοια δημοσίευση, μιας και το μάθημα έκλεισε τον κύκλο του μετά την ολοκλήρωση των επαναληπτικών εξετάσεων".

Να όμως που η ζωή αλλιώς φέρνει τα πράγματα κι εγώ είμαι έτοιμος να κάνω, για μια ακόμη χρονιά (τελευταία;), την ανάρτηση με το σύνολο των θεμάτων των Πανελλαδικών Εξετάσεων για τη Φυσική της Γενικής Παιδείας Γ' Λυκείου.
Βέβαια, επειδή σ' αυτή τη χώρα η εκάστοτε πολιτική ηγεσία του υπουργείου ποτέ δεν μας αφήνει να πλήξουμε, ποτέ δεν ξέρεις.

Όμως επιμένω, το είχα ξαναγράψει, χρειάζεται σύντομα να ξαναδούμε ανανεωμένη μια παρόμοια ύλη να διδάσκεται στο Λύκειο. 

Το κείμενο της ανάρτησης είναι σε word, με χαρακτήρες 12pt, ώστε να μπορούν να αξιοποιηθούν εύκολα από τους συναδέλφους για τους μαθητές τους. 
Είναι τακτοποιημένα κατά κεφάλαιο, είδος ερώτησης, χρονολογική σειρά και χαρακτηρίζονται με τον τύπο του σχολείου και την περίοδο που δόθηκαν (ημερήσια, εσπερινά, επαναληπτικές).
Νομίζω ότι μπορεί να αποτελέσει ένα χρήσιμο εργαλείο για τους συναδέλφους καθηγητές και τους μαθητές. Η ποικιλία των θεμάτων πλέον είναι τόσο μεγάλη, που μπορούν από μόνα τους να αποτελούν μια πλατφόρμα θεμάτων.
Σίγουρα, δεν επιτρέπεται η εμπορική εκμετάλλευση της ανάρτησης. 
Στα παρακάτω θέματα περιλαμβάνονται και εκείνα που αντιστοιχούν σε ύλη που σήμερα έχει αφαιρεθεί από την εξέταση. 

1ο ΚΕΦΑΛΑΙΟ (Η φύση του φωτός)
ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ

2ο ΚΕΦΑΛΑΙΟ (Ατομικά φαινόμενα)
ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ

3ο ΚΕΦΑΛΑΙΟ (Πυρηνικά φαινόμενα)
ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ

4ο ΚΕΦΑΛΑΙΟ (Εφαρμογές - Λαμπτήρες)
ΠΑΤΗΣΤΕ  ΕΔΩ

Τρίτη, 14 Ιουνίου 2016

Θέματα Εξετάσεων Κύπρου από το 2006 μέχρι και το 2016.



Ήδη συμπληρώθηκαν 11 χρόνια που η Επιτροπή Εξετάσεων του υπουργείου Παιδείας και Πολιτισμού της Κυπριακής Δημοκρατίας οργανώνει τις εξετάσεις της με αυτό το σύστημα. 
Στην φετινή ανάρτηση θα βρείτε ΟΛΑ τα θέματα που έχουν δοθεί στη ΦΥΣΙΚΗ και στη ΦΥΣΙΚΗ Τ.Σ. για οποιοδήποτε κεφάλαιο της Φυσικής.
Τα θέματα είναι ταξινομημένα κατά θεματική ενότητα και χρονολογική σειρά, από το 2006 ως το 2016. Είναι γραμμένα σε word για να μπορεί ο χρήστης να τα επεξεργαστεί εύκολα και εκτείνονται σε 169 σελίδες συνολικά.
Δεν επιτρέπεται η χρήση αυτών των αναρτήσεων για εμπορική εκμετάλλευση. 
Τα πρωτότυπα θέματα με τις λύσεις τους μπορείτε να τα βρείτε  ΕΔΩ.
Μπορείτε να κατεβάσετε τα θέματα που αντιστοιχούν σε ύλη από
  •   Απλό Εκκρεμές  ΕΔΩ  
  •   Ορμή και Κρούσεις  ΕΔΩ
  •   Ηλεκτρομαγνητισμό  ΕΔΩ   
  •   Μηχανικές Ταλαντώσεις  ΕΔΩ    
  •   Μηχανικά Κύματα  ΕΔΩ 
  •   Μηχανική Στερεού Σώματος  ΕΔΩ 
  •   Ατομική Φυσική  ΕΔΩ

Παρασκευή, 3 Ιουνίου 2016

Σαν σήμερα...1965 ο πρώτος διαστημικός περίπατος από Αμερικανό αστροναύτη.


Η έκδοση του περιοδικού LIFE στις 18 Ιουνίου 1965 που δείχνει
τον Edward White δεμένο με σχοινί από το διαστημόπλοιο Gemini 4,
σε φωτογραφία παρμένη από τον James McDivitt, κυβερνήτη του διαστημοπλοίου.
 

Σαν σήμερα, στις 3 Ιουνίου 1965, ο αστροναύτης Edward (Ed) White II, μέλος του πληρώματος του διαστημοπλοίου Gemini 4, έγινε ο πρώτος Αμερικανός που έκανε διαστημικό περίπατο.
Βέβαια, 2,5 μήνες περίπου νωρίτερα, στις 18 Μαρτίου 1965 ο Σοβιετικός κοσμοναύτης Alexey Leonov είχε γίνει ο πρώτος άνθρωπος που έκανε διαστημικό περίπατο για 12 λεπτά και 9 δευτερόλεπτα, δεμένος μ' ένα σκοινί 5,35 μέτρων.

Ο περίπατος του White ξεκίνησε στις 3.45 μμ ώρα ανατολικής ακτής ΗΠΑ (10.45 μμ ώρα Αθήνας) κι ενώ το διαστημόπλοιο βρισκόταν στην τρίτη γήινη τροχιά του. Ο White άνοιξε μόνος του την εξωτερική θύρα της διαστημικής κάψουλας και ώθησε τον εαυτό του να βγει απ' αυτή. Φορούσε τη διαστημική στολή του, κρατούσε μια συσκευή κίνησης που ελεγχόταν από τον ίδιο ("zip gun") και συγκρατιόταν από το διαστημόπλοιο μ' ένα σκοινί 8 μέτρων. 
Ο διαστημικός περίπατος (ExtraVehicular Activity-EVA) του White ξεκίνησε ενώ η κάψουλα βρισκόταν πάνω από τον Ειρηνικό ωκεανό, κοντά στη Χαβάη και τελείωσε μετά 23 λεπτά καθώς περνούσε πάνω από τον Κόλπο του Μεξικού.
Βγαίνοντας από την κάψουλα, ο White καθοδήγησε το σώμα του μέχρι την άκρη του σκοινιού με τη βοήθεια της αυτοχειριζόμενης μηχανής. Την κίνηση αυτή επανέλαβε τρεις φορές. Μετά τα πρώτα τρία λεπτά οπότε και τελείωσε το καύσιμο της μηχανής, συνέχισε τον περίπατό του με κινήσεις του σώματός του και τη βοήθεια του σκοινιού. 
Η ζελατίνα του κράνους του White ήταν επίχρυση για να τον προστατεύει από την ηλιακή ακτινοβολία. 

Καθώς ο δεύτερος αστροναύτης James McDivitt από το εσωτερικό της κάψουλας έπαιρνε συνεχώς φωτογραφίες, ο White ακούστηκε να φωνάζει ενθουσιασμένος "I feel like a million dollars!" ("Νιώθω σαν εκατομμυριούχος!"). Ο ενθουσιασμός του White κράτησε μέχρι τη στιγμή που πήρε εντολή από το Κέντρο Ελέγχου να επιστρέψει στο εσωτερικό της κάψουλας. Είναι πολύ χαρακτηριστικός ο διάλογος μεταξύ των δύο αστροναυτών, από τη στιγμή που δόθηκε η εντολή για επιστροφή.

McDivitt:   Θέλουν να επιστρέψεις πίσω τώρα.
White:   Δεν έρχομαι μέσα. Είναι όμορφα εδώ.
McDivitt:   Έλα τώρα...
White:   Σιχαίνομαι να γυρίσω πίσω σε σένα, αλλά θα έρθω.
McDivitt:   Εντάξει, τότε έλα.
White:   Δεν σκοπεύεις να με πιάσεις από το χέρι;   
McDivitt:   Ed, άντε έλα εδώ. Άντε. Γύρνα πίσω, πριν σκοτεινιάσει. 
White:   Γυρνάω πίσω...και αυτή είναι η πιο λυπημένη στιγμή της ζωής μου.

Οι τελευταίες λέξεις του White είναι πολύ χαρακτηριστικές για την ψυχική ευφορία που αισθανόταν ευρισκόμενος εκεί "έξω".

Η αποστολή του Gemini 4 έληξε μετά από περίπου 4 ημέρες, στις 7 Ιουνίου 1965, έχοντας πραγματοποιήσει 66 περιφορές της Γης.

Δυστυχώς ο αστροναύτης Edward White είχε τραγικό τέλος. Σκοτώθηκε στις 27 Ιανουαρίου 1967 μαζί με τους αστροναύτες Gus Grissom και Roger Chaffee όταν άρπαξε φωτιά το σκάφος στο οποίο προετοιμάζονταν στα πλαίσια της αποστολής Apollo 1. Ήταν 37 ετών.

Μπορείτε να δείτε το video από τον διαστημικό περίπατο του White  ΕΔΩ

Πηγή: Today in Science History

Τετάρτη, 1 Ιουνίου 2016

Σαν σήμερα...1929 γεννήθηκε ο Θεωρητικός Φυσικός Peter Higgs.



Σαν σήμερα, στις 29 Μαΐου 1929, γεννήθηκε ο Peter Ware Higgs στο Elswick, περιοχή του Newcastle upon Tyne. Στα πρώτα σχολικά χρόνια υποχρεώθηκε να παρακολουθήσει κατ' οίκον μαθήματα, αφενός γιατί υπέφερε από παιδικό άσθμα, αφετέρου λόγω της δουλειάς του πατέρα του στο BBC ως τεχνικός ήχου που τον υποχρέωνε σε συνεχείς μετακινήσεις, αλλά και του Β' παγκοσμίου πολέμου. Το πρώτο σχολείο που παρακολούθησε ήταν το Cotham Grammar School στο Bristol από το 1941 μέχρι το 1946 κι εκεί ήταν που εμπνεύστηκε από τον Paul Dirac, διάσημο θεωρητικό Φυσικό, απόφοιτο του ίδιου σχολείου.   
Το 1946 γράφτηκε στο City of London School, όπου ειδικεύτηκε στα Μαθηματικά και το 1947 γράφτηκε στο τμήμα Φυσικής του King's College του Λονδίνου, απ' όπου αποφοίτησε το 1950, ενώ το 1952 πήρε το μάστερ του. Το 1954 πήρε το διδακτορικό του υπό την επίβλεψη των Charles Coulson και Christopher Longuet-Higgins, με θέμα «Μερικά προβλήματα στις μοριακές ταλαντώσεις». 
Στο διάστημα 1954-56 εργάστηκε ως ερευνητής στο Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου και στη συνέχεια εργάστηκε ως Λέκτορας στα Μαθηματικά στο Imperial College και στο University College του Λονδίνου. Το 1960 επέστρεψε στο Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου ως Λέκτορας στο Tait Ινστιτούτο Μαθηματικής Φυσικής, όπου το 1970 προβιβάστηκε στη θέση του Reader. Το 1980 έγινε καθηγητής Θεωρητικής Φυσικής στο ίδιο Πανεπιστήμιο, απ' όπου και συνταξιοδοτήθηκε το 1996 με τον τίτλο του καθηγητή Emeritus.

Από τον πρώτο καιρό που ο Higgs βρισκόταν στο Εδιμβούργο άρχισε να ενδιαφέρεται για την μάζα των σωμάτων, αναπτύσσοντας την ιδέα ότι τα σωματίδια που ήταν δίχως μάζα, όταν το σύμπαν δημιουργήθηκε, απέκτησαν μάζα ένα κλάσμα του δευτερολέπτου αργότερα, ως αποτέλεσμα της αλληλεπίδρασης με ένα θεωρητικό πεδίο (που έγινε γνωστό ως "πεδίο Higgs"). Ο Higgs είχε διατυπώσει την άποψη ότι αυτό το πεδίο διαπερνά το χώρο, δίνοντας μάζα σε όλα τα στοιχειώδη υποατομικά σωματίδια που αλληλεπιδρούν με αυτό. Ο μηχανισμός Higgs αξιώνει την ύπαρξη του πεδίου Higgs που προσδίδει μάζα στα κουάρκ και τα λεπτόνια
Η άποψη του Higgs βασιζόταν σε εργασία του Ιάπωνα Yoichiro Nambu, κατόχου Nobel Φυσικής 2008, καθηγητή στο Πανεπιστήμιο του Σικάγου. Ο Higgs έγραψε μια πρώτη σύντομη εργασία για τον μηχανισμό του αυθόρμητου σπασίματος της συμμετρίας, που δημοσιεύτηκε το 1964 στο Physics Letters, ένα περιοδικό Φυσικής που εκδίδεται από το CERN. Λίγο αργότερα μέσα στο 1964, ο Higgs έστειλε για δημοσίευση στο Physics Letters μία δεύτερη εργασία στο ίδιο θέμα, όμως απορρίφθηκε γιατί "δεν είχε καμία φανερή σχέση με τη Φυσική". Την ίδια εργασία, συμπληρωμένη με μία επιπλέον παράγραφο, δημοσίευσε το ίδιο έτος το περιοδικό Physical Review Letters. Μ' αυτή την εργασία προβλεπόταν η ύπαρξη ενός νέου μποζονίου, που σήμερα είναι γνωστό ως "μποζόνιο Higgs" ή αλλιώς "σωματίδιο του Θεού". Την ίδια εποχή κι άλλοι Φυσικοί, όπως ο Francois Englert, ο Robert Brout, ο Gerald Guralnik κλπ είχαν καταλήξει σε παρόμοια συμπεράσματα.
Στις 4 Ιουλίου 2012, οι επιστήμονες του CERN από τα πειράματα ATLAS και CMS επιβεβαίωσαν με βεβαιότητα 99,99995% την ανακάλυψη ενός νέου σωματιδίου με μάζα περίπου 125 GeV. Σύμφωνα με εργασία που είχαν κάνει από το 1975 ο John Ellis, η Mary Gaillard και ο Δημήτρης Νανόπουλος το μποζόνιο Higgs θα έπρεπε να έχει μια τέτοια μάζα.

Το 2013, κατόπιν πρότασης του Stephen Hawkingο Peter Higgs μοιράστηκε με τον Βέλγο Φυσικό Francois Englert το Νόμπελ Φυσικής  για "τη θεωρητική ανακάλυψη ενός μηχανισμού που συμβάλλει στην κατανόηση της προέλευσης της μάζας των υποατομικών σωματιδίων και η οποία πρόσφατα επιβεβαιώθηκε μέσα από την ανακάλυψη του προβλεπόμενου θεμελιώδους σωματιδίου, από τα πειράματα ATLAS και CMS στο Μεγάλο Επιταχυντή Αδρονίων του CERN".

Στη διάρκεια της ζωής του ο Higgs τιμήθηκε με πολλά βραβεία, όπως

και πολλά άλλα, από διάφορες χώρες.

Στις 6 Ιουλίου 2012, το Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου ανακοίνωσε τη δημιουργία του Higgs Centre for Theoretical Physics (Κέντρο Higgs για τη Θεωρητική Φυσική), όπου επιστήμονες από όλο τον κόσμο θα μπορούν ν' αναζητήσουν "μια βαθύτερη κατανόηση, για το πώς λειτουργεί το σύμπαν". Το Πανεπιστήμιο επιπλέον δημιούργησε έδρα Θεωρητικής Φυσικής στο όνομα του Peter Higgs.

Ο Higgs στο μεγαλύτερο μέρος της ζωής του αγωνίζεται για την παγκόσμια ειρήνη συμμετέχοντας σε διάφορα ακτιβιστικά κινήματα.


Σάββατο, 21 Μαΐου 2016

Σαν σήμερα...1939 γεννήθηκε ο Γιώργος Γραμματικάκης.



Σαν σήμερα, στις 21 Μαΐου 1939, γεννήθηκε ο Γιώργος Γραμματικάκης, ομότιμος καθηγητής στο τμήμα Φυσικής του Πανεπιστημίου Κρήτης. 
Σήμερα θα δώσω στον ίδιο τον φιλοξενούμενο την ευκαιρία να παρουσιάσει την αυτοβιογραφία του, όπως εμφανίζεται στην ιστοσελίδα του (οι υπογραμμίσεις δικές μου). 

"Γεννήθηκα στο Ηράκλειο της Κρήτης το 1939.
Σπούδασα Φυσική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και συνέχισα με μεταπτυχιακές σπουδές στο Ιmperιal College του Λονδίνου, όπου δημοσίευσα τις πρώτες ερευνητικές εργασίες. Το διδακτορικό δίπλωμα ήρθε το 1973, έχοντας στο μεταξύ συνεργασθεί με πολλά ευρωπαϊκά εργαστήρια και Πανεπιστήμια.

Επιστρέφοντας στην Ελλάδα εργάσθηκα ως ερευνητής στο Κέντρο Πυρηνικών Ερευνών ΔΗΜΟΚΡΙΤΟΣ.  Αργότερα και στο Ευρωπαϊκό Κέντρο Πυρηνικών Ερευνών (CERN) της Γενεύης.

Το 1978 άρχισα να διδάσκω. Παράλληλα συμμετείχα στην οργάνωση του Πανεπιστημίου Κρήτης. Και το 1982 εκλέχτηκα καθηγητής και μέλος της Διοικούσας Επιτροπής του.

Πρύτανης του Πανεπιστημίου Κρήτης εκλέχτηκα για πρώτη φορά τον Μάιο του 1990. Και ξανά το 1993 για μια ακόμα θητεία.

Το 2000 ανέλαβα την Προεδρία της Διοικούσας Επιτροπής του Ιονίου Πανεπιστημίου και το οδήγησα στην αυτονόμηση το 2004. Παράλληλα συμμετείχα σε διεθνείς επιτροπές για τις προοπτικές της παιδείας και της έρευνας στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Διετέλεσα Πρόεδρος του Μουσείου Νίκου Καζαντζάκη στην Κρήτη και από το 2011 είμαι Αντιπρόεδρος της Εθνικής Λυρικής Σκηνής.

Επί σειρά ετών αρθρογραφούσα τακτικά στις εφημερίδες "Το Βήμα", "Ελευθεροτυπία" και στο διαδικτυακό protagon και διετέλεσα (1997-2002) μέλος του Δ.Σ. της ΕΡΤ.

Τα επιστημονικά μου ενδιαφέροντα περιστρέφονται γύρω από τη δομή της ύλης και την κοσμολογία, ενώ ως Επισκέπτης Καθηγητής (1989 - 1990) στο Πανεπιστήμιο του Harνard ασχολήθηκα με την Ιστορία της Επιστήμης. Συμμετείχα εξαρχής στο πείραμα ΝΕΣΤΩΡ αναζητώντας τα φαντασματικά νετρίνα στα θαλάσσια βάθη της Πύλου. Τα τελευταία χρόνια με πολλές εκδηλώσεις ανά την Ελλάδα ιχνηλατούμε, με τη συνοδεία κορυφαίων μουσικών, τη σχέση Επιστήμης και Μουσικής.

Καρπός των περιπλανήσεων μου στην Επιστήμη, αλλά και της πίστης μου στην αξία της Παιδείας είναι τα βιβλία: "Η κόμη της Βερενίκης" (Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης, 1991), "Κοσμογραφήματα" (ΠΟΛΙΣ, 1996), "Η αυτοβιογραφία του φωτός" (ΠΕΚ,2005),"Συνομιλίες με το Φως" (ΙΑΝΟΣ 2009) και "Ενας Αστρολάβος του Ουρανού και της Ζωής" (ΠΕΚ, 2012).


Έχω επίσης επιμεληθεί επιστημονικά τις τηλεοπτικές εκπομπές της ΕΤ1: "Αναζητώντας την Βερενίκη" (1997), "Στα μονοπάτια της Επιστήμης" (2008), "Συνομιλίες για την Επιστήμη" (2009), "Μονά ζυγά δικά σας" (2011).
Τον Μάιο του 2014 εκλέχτηκα Ευρωβουλευτής. Με Το Ποτάμι."


Για να ολοκληρώσω την παρουσίαση του Γιώργου Γραμματικάκη, μια ενδιαφέρουσα συνέντευξή του στον Σταύρο Διοσκουρίδη. Δημοσιεύθηκε στις 25 Ιουνίου 2009 στο περιοδικό LIFO, στη σειρά ΟΙ ΑΘΗΝΑΙΟΙ.

Γεννήθηκα στο Ηράκλειο της Κρήτης. Ήρθα στην τελευταία τάξη στην Αθήνα για σπουδές, αφού εκείνη την εποχή τα φροντιστήρια ήταν μόνο εδώ. Έδωσα για το Πολυτεχνείο αλλά απέτυχα στις εξετάσεις, γιατί αρρώστησα από ασιατική γρίπη. Δεν είχα τι να κάνω και μου είπε κάποιος «δεν δίνεις και στη Φυσικομαθηματική»; Έδωσα και μπήκα, και έγινα κατά λάθος φυσικός. Αυτό, δηλαδή, που γίνεται με τους περισσότερους ανθρώπους. Κατά λάθος γινόμαστε αυτό που γινόμαστε. 

Θα έλεγα ότι δεν τη συμπαθούσα και πολύ τη Φυσική. Το προσωπικό μου δράμα είναι ότι δεν τη συμπαθούσα και μέσα στο πανεπιστήμιο. Άρχισα ν' ανακαλύπτω την ομορφιά της όταν πήγα ένα καλοκαίρι στον Δημόκριτο, που ήταν και πιο σύγχρονα τα πράγματα, και, βέβαια, όταν έφυγα για μεταπτυχιακές σπουδές στην Αγγλία. Θα δοκίμαζα ίσως και ν' αλλάξω επάγγελμα, αλλά δεν είχα το θάρρος. 
Φοβάμαι ότι είμαι λίγο σχιζοφρενικός. Έχω πάρα πολλά ενδιαφέροντα. Είμαι βέβαια επιτυχημένος ως επιστήμονας. Δεν ξέρω αν αυτό ήταν από τύχη, από εξυπνάδα ή από εγρήγορση. Όμως, πολύ αργά ανακάλυψα ότι θα ήθελα να παίζω ένα μουσικό όργανο. Θεωρώ μεγάλη μου αδυναμία ότι η ζωή μου κινήθηκε σε θεωρητικούς στόχους, πρακτικά πράγματα έμαθα πολύ λίγα. Θα ήθελα να ξέρω να διορθώνω ένα αυτοκίνητο. 
Έχω γνωρίσει πολλούς επιστήμονες που είναι περικλεισμένοι σε κάποια τείχη, αξιοθαύμαστα τείχη, αλλά αμφιβάλω αν γνωρίζουν τι γίνεται έξω από αυτά. Άλλοι πάλι δεν έχουν κανένα πρόβλημα να επικοινωνούν με τον πραγματικό κόσμο. Ως γενικότερη τάση, από τη μία η ενασχόληση με την επιστήμη σε απομακρύνει από τα καθημερινά, από την άλλη σε ανυψώνει. Η επικαιρότητα σήμερα είναι πικρή. Ειδικά στην Ελλάδα. Είναι μια πολύ ωραία διέξοδος να ασχολείσαι με αιώνια πράγματα και με μεγάλα ερωτήματα και όχι με τα σχόλια που ακούμε κάθε μέρα στην τηλεόραση. Ένας τρόπος να απομακρύνεται κανείς από όλα αυτά είναι να κάνει σπουδαία επιστήμη. 
Έχω εμπλακεί με τα πολύ ταπεινά, ορισμένες φορές από μια γνήσια επιθυμία να συμμετέχω. Δεν αδικώ τον εαυτό μου. Απογοητεύτηκα, αυτό είναι αλήθεια. Είχα πάντα μια εγρήγορση με τα πολιτικά. Συνδικαλιστής στα πανεπιστήμια, που, όπως όλος ο καλός ο κόσμος, είχα φάει ξύλο εκείνη την εποχή. Πάντα διατηρώ αυτό που λέμε ενδιαφέρον για την πολιτική. 
Πολιτική και Φυσική είναι τα δύο ακριβώς αντίθετα. Η πολιτική εξακολουθεί να κάνει τα ίδια σφάλματα, να κινείται στους ίδιους φαύλους κύκλους και πολλές φορές μού κάνει εντύπωση που οι πολιτικοί δεν το αντιλαμβάνονται. Στη Φυσική, αν κάτι επιβεβαιωθεί από το πείραμα πως είναι λάθος, αποβάλλεται για να βρεθεί μια καινούργια και πιο ικανοποιητική θεωρία. Η πολιτική δεν έχει αξίες, ενώ η Φυσική έχει αξίες και πολύ πόνο, για να βρεις την αλήθεια. 
Σε κρίσιμες στιγμές ακούω τις κραυγές αναζήτησης των διανοούμενων. Το καταπληκτικό είναι πως, όταν οι διανοούμενοι μιλήσουν ή όταν υποδείξουν μια λύση, τότε αυτή δεν γίνεται καθόλου ακουστή. Ούτε από τη βάση ούτε από την πολιτική εξουσία. Αυτό που λείπει δεν είναι η φωνή των διανοούμενων, είναι τα αυτιά για να την ακούσουν. Όσο πληθαίνει το σκοτάδι στην Ελλάδα, εμένα με απασχολεί το φως. Το σκοτάδι και το φως είναι μια σύγκριση που διατρέχει τους πολιτισμούς και τις θρησκείες. Το κακό είναι πως στη Φυσική τα όρια δεν είναι σκοτάδι ή φως. Πάμε σιγά σιγά από το φως στο σκοτάδι. Ακόμα και στο πιο βαθύ σκοτάδι υπάρχει λίγο φως. Αυτό αντανακλά την πραγματικότητα. Ποτέ δεν είναι κάτι τελείως μαύρο και ποτέ δεν είναι κάτι τελείως φωτεινό. Νομίζω ότι η φωτεινή πλευρά της ζωής, της τέχνης της επιστήμης είναι αυτή που καταξιώνει την πορεία του ανθρώπου σε έναν τελείως ασήμαντο πλανήτη. 
Ασχολούμαι τα τελευταία δέκα χρόνια με το φως. Η ερώτηση τι είναι το φως στην ουσία δεν έχει απαντηθεί ακόμη. Ξέρουμε πως επιδρά, ξέρουμε τις εξισώσεις του, ξέρουμε ότι είναι ηλεκτρομαγνητικό κύμα, αλλά το φωτόνιο, που είναι η μονάδα του φωτός, στην ουσία δεν το καταλαβαίνουμε. Πίστευα για πολύ καιρό ότι το φως το βλέπουμε. Η αλήθεια είναι ότι δεν βλέπουμε ποτέ το φως, βλέπουμε μόνο τις συνέπειές του. Κανείς δεν το έχει δει και ούτε θα το δει. Είναι τόσο αυτονόητο και απαραίτητο, αλλά αυτό που διδάσκει η επιστήμη είναι πως σε τελευταία ανάλυση δεν ξέρουμε τι ακριβώς είναι το φως. Και αυτό είναι το πιο συναρπαστικό. 
Η γνώση δεν έχει τέλος. Γίνεται σήμερα μια μεγάλη φασαρία για την «ενιαία θεωρία» στη Φυσική. Δηλαδή, μια σειρά από εξισώσεις που θα εξηγούν τα πάντα στον κόσμο. Πιστεύω πως υπάρχουν πράγματα που δεν θα μάθουμε ποτέ. Η γνώση επεκτείνεται διαρκώς και η τομή θα είναι να φτάσουμε επιτέλους σε κάποιο τέλος; Εγώ νομίζω ότι δεν θα τα καταφέρουμε. Το αποδεικνύει και η ιστορία της επιστήμης. Πολλά χρόνια προσπαθούμε να κατανοήσουμε το απέραντο σύμπαν. Η πρόοδος είναι εκπληκτική. Σήμερα, όμως, ξέρουμε πως όλο αυτό το σύμπαν που έχουμε ανακαλύψει είναι μόνο το 4% αυτό που υπάρχει. Το υπόλοιπο 96% δεν ξέρουμε τι έχει. Εκεί λοιπόν που νομίζαμε ότι φτάνουμε στο τέλος, βρισκόμαστε πάλι στην αρχή. Προσωπικά, αυτό μού προκαλεί απέραντη χαρά. Δεν θέλω να γνωρίζω ότι το τέλος είναι κοντά. Θα είναι αφόρητα πληκτικό. 
Επιστημονικό μου απωθημένο είναι να συνδέσω την ομορφιά της επιστήμης με την ομορφιά της τέχνης. Και η επιστήμη και η τέχνη είναι μορφές δημιουργίας. Ο επιστήμονας που θα βρει μια αλήθεια έχει την ίδια εσωτερική χαρά με το ζωγράφο που θα τελειώσει έναν πίνακα. Ο Πικάσο είπε πως «κανείς δεν ξέρει πότε τελειώνει ένας πίνακας». Το ίδιο αισθάνεται και ο φυσικός. Ακόμα και αν καταλήξει σε κάτι σημαντικό, ρωτά αμέσως αν αυτό είναι το τέλος; Συνήθως, πρέπει να πάει λίγο παρακάτω. 
Ποτέ δεν χάνεις καθόλου χρόνο. Έφαγα πάρα πολλά χρόνια της ζωής μου στα πεζοδρόμια. Απ' όλα αντλείς κάτι. Με πειράζουν ότι έχω μεγάλη οικειότητα με τα μικρόφωνα και τους λόγους. Δεν έχω κανένα πρόβλημα να διδάξω σε μεγάλα ακροατήρια ή να μιλήσω σε πολυπληθέστατο κοινό και αυτό είναι απόρροια της ταραχώδους φοιτητικής μου ζωής. Ποτέ δεν χάνει κανένας το χρόνο του, αρκεί να αισθάνεται εσωτερικά ότι κάτι τον κινεί. Ακόμα και οι χαμένες σπουδές είναι χρήσιμες. Σιγά σιγά κανείς ανακαλύπτει τα αληθινά του ενδιαφέροντα. Όσο ο εσωτερικός μας κόσμος είναι γνήσιος και βρίσκεται σε αναζήτηση, τότε η έννοια του χαμένου χρόνου μένει μόνο στο μυθιστόρημα του Προυστ. 
Άκουγα τελευταία ένα πολύ ζωηρό παιδί να λέει στο ραδιόφωνο πως το πείραμα του CERN θα αποδείξει την ύπαρξη του Θεού. Η ύπαρξη ή ανυπαρξία του Θεού δεν αποδεικνύεται με επιστημονικά πειράματα. Αυτό το αρχαίο ερώτημα υπερβαίνει τους πάντες. Απλά, ο καθένας δίνει την προσωπική του απάντηση. Εγώ μπορώ να το στηρίξω με μια πολύ γνωστή επιστημονική ιστορία: κάποιος μεγάλος μαθηματικός βρήκε πολύ σημαντικά πράγματα. Τον φώναξε τότε ο ηγέτης της εποχής και του είπε λίγο εκνευρισμένα: «Σας δίνω συγχαρητήρια, αλλά που είναι ο Θεός;». Του απάντησε πολύ απλά: «Ο Θεός, σεβαστέ μου κύριε, δεν μου χρειάστηκε στους λογαριασμούς μου». Αυτή είναι η μόνιμη απάντηση της επιστήμης.