Δευτέρα, 21 Μαΐου 2018

Σαν σήμερα ... 1792, γεννήθηκε ο Γάλλος φυσικός και μηχανικός Gaspard-Gustave de Coriolis.


Gaspard-Gustave de Coriolis

Σαν σήμερα, στις 21 Μαΐου 1792, γεννήθηκε στο Παρίσι ο φυσικός, μαθηματικός και μηχανικός Gaspard-Gustave de Coriolis (Γκασπάρ-Γκουστάβ ντε Κοριόλις). Ο Coriolis είναι περισσότερο γνωστός από την ανακάλυψη της δύναμης που εμφανίζεται σε στρεφόμενα συστήματα σωμάτων, η οποία πήρε το όνομά του (δύναμη Coriolis) και είναι ιδιαίτερης σημασίας για τη μετεωρολογία, τη βαλλιστική και την ωκεανογραφία.

Πατέρας του ήταν ο Jean-Baptiste-Elzéar Coriolis και μητέρα του η Marie-Sophie de Maillet. Ο πατέρας του ήταν υπολοχαγός στο σύνταγμα των Βουρβόνων και το 1780 ακολούθησε το εκστρατευτικό σώμα του Jean-Baptiste Rochambeau στην Αμερική. Επιστρέφοντας στη Γαλλία το 1784 προάχθηκε σε λοχαγό. 
Το 1790 έγινε αξιωματικός του Λουδοβίκου ΙΣΤ΄, αλλά αυτό του δημιούργησε προβλήματα, καθώς η μοναρχία κλονιζόταν από τη Γαλλική Επανάσταση. Ο Λουδοβίκος ΙΣΤ΄ συνελήφθη τον Σεπτέμβριο του 1792, τρεις μήνες μετά τη γέννηση του Γκασπάρ και το επόμενο έτος καρατομήθηκε. Η οικογένεια Coriolis αναγκάστηκε, ύστερα από όλα αυτά, να καταφύγει στο Νανσύ, όπου ο πατέρας Coriolis έγινε εργοστασιάρχης. Εκεί μεγάλωσε και πήγε στο σχολείο και ο μικρός Γκασπάρ. 

Το 1808 έδωσε εξετάσεις στην École Polytechnique (Πολυτεχνική Σχολή) και πέρασε δεύτερος. Αφού ολοκλήρωσε τις σπουδές του στο Πολυτεχνείο, συνέχισε στην École des Ponts et Chaussées (Σχολή Γεφυροποιίας και Οδοποιίας). 
Με το σώμα των μηχανικών εργάστηκε για μερικά χρόνια στις περιοχές Meurthe-et-Moselle και των Βοσγίων ορέων. Την εποχή εκείνη στη Γαλλία η εκπαίδευση στη μηχανική περιοριζόταν κατά κύριο λόγο σε μελέτες της στατικής, που ήταν κατάλληλες για την εκτέλεση έργων όπως δρόμοι, γέφυρες, κτίρια κτλ, αλλά δεν δινόταν ιδιαίτερη σημασία σε μελέτες που περιλάμβαναν μηχανές που κινούνταν από το νερό, τον άνεμο και συναφείς κατασκευές. 

Το 1816, μετά το θάνατο του πατέρα Coriolis, το βάρος συντήρησης της οικογένειας έπεσε στον Γκασπάρ. Με την υγεία του ήδη κλονισμένη από την εργασία του στην ύπαιθρο και έχοντας αποφασίσει να στραφεί σε μια πιο σταθερή δουλειά, ανέλαβε βοηθός καθηγητής Μαθηματικής Ανάλυσης στην École Polytechnique ύστερα από πρόταση του Augustin-Louis Cauchy, θέση στην οποία παρέμεινε ως το 1838. 
Στο μεταξύ όμως, είχε αρχίσει να δημιουργείται μια κίνηση στους επιστημονικούς κύκλους για την προώθηση της παραμελημένης έως τότε θεωρητικής μηχανικής, που θα διευκόλυνε τις εργασίες των μηχανικών, των τεχνιτών και των απλών εργατών. 

Εξ αιτίας της δύναμης Coriolis, οι άνεμοι και τα ρεύματα,
τείνουν να κινούνται προς τα δεξιά αυτής της κατεύθυνσης,
όταν βρίσκονται στο βόρειο ημισφαίριο.  Αντίστοιχα,
τείνουν να κινούνται προς τα αριστερά στο νότιο ημισφαίριο.

Ο Coriolis ήταν ανάμεσα στους πρωτοπόρους αυτής της διαδικασίας. Ήδη από το  1819 είχε αρχίσει να αναπτύσσει αυτές τις ιδέες του. Το 1824 έδειξε κάποιες από τις εργασίες του στον Jean Victor Poncelet που επίσης ασχολείτο με παρόμοια θέματα. 
Το 1829 δημοσίευσαν και οι δύο, με τον Coriolis να εκδίδει το πρώτο του βιβλίο, με τίτλο "Du Calcul de l’ Effet des Machines" ("Λογισμός της Απόδοσης των Μηχανών"). Για πρώτη φορά ο Coriolis και ο Poncelet παρουσίασαν στα βιβλία τους τον όρο "Έργο", αλλά ο Poncelet αναγνωρίζει ότι ο όρος εισήχθη από τον Coriolis.   
Στην έκδοση αυτή ο Coriolis παρουσίαζε τη μηχανική με τρόπους που ήταν δυνατό να γίνουν αντικείμενο εκμετάλλευσης από την παραγωγική  βιομηχανία. 
Τότε ήταν που καθιερώθηκε ο πολύ γνωστός σήμερα τύπος της κινητικής ενέργειας  Κ 2/2 και έγινε η σύνδεσή του με το μηχανικό έργο.
Επίσης, ο Coriolis πρότεινε μια μονάδα για τη μέτρηση του έργου, την "dynamode". Μ' αυτή τη μονάδα θα μπορούσε να μετρηθεί το έργο που μπορούσε να προσφέρει ένας άνθρωπος, ένα άλογο ή μια ατμομηχανή. Ένα dynamode αντιστοιχούσε στο έργο που παραγόταν κατά τη μετακίνηση ενός σώματος 1000 χιλιογράμμων σε ύψος 1 μέτρου.

Το 1829 ο Coriolis διορίστηκε τακτικός καθηγητής στη Σχολή École Centrale des Artes et Manufactures (Κεντρική Σχολή Τεχνών και Κατασκευών). 
Τον Ιούλιο 1830 έγινε επανάσταση στο Παρίσι και ο Cauchy αναγκάστηκε να φύγει από την πόλη. Προκειμένου να επιστρέψει, το νέο καθεστώς απαιτούσε να δώσει όρκο υποταγής σ' αυτό, κάτι που ο Cauchy αρνήθηκε να δεχτεί, με αποτέλεσμα να χάσει όλες του τις θέσεις.  Τότε προτάθηκε στον Coriolis να αναλάβει τη θέση του Cauchy στην École Polytechnique. Ο Coriolis έχοντας απορροφηθεί από τις έρευνές του, δεν δέχτηκε ν' αναλάβει περισσότερα διδακτικά καθήκοντα.

Κατά την περίοδο που ακολούθησε, ο Coriolis εργάστηκε για την επέκταση της έννοιας της κινητικής ενέργειας σε περιστρεφόμενα συστήματα. Δημοσίευσε μια σειρά από μελέτες, η πρώτη από τις οποίες είχε τίτλο "Sur le principe des forces vives dans les mouvements relatifs des machines" ("Επί της αρχής της κινητικής ενέργειας στην σχετική κίνηση των μηχανών") και παρουσιάστηκε το 1832 στην Ακαδημία Επιστημών στο Παρίσι. 

Περιηγηθείτε την οδό Coriolis στο Παρίσι μέσα από το Google Maps.

Το 1832 δέχτηκε θέση στην École des Ponts et Chaussées κι εκεί συνεργάστηκε με τον  Claude-Louis  Navier στη διδασκαλία Εφαρμοσμένης Μηχανικής. 
Το 1835 δημοσίευσε την πιο διάσημη από τις μελέτες του, "Sur les équations du mouvement relatif des systèmes de corps" ("Επί των εξισώσεων της σχετικής κίνησης ενός συστήματος σωμάτων"). 
Σ' αυτή τη μελέτη αναφέρεται στη "δύναμη Coriolis", λόγω της οποίας το όνομά του έγινε διάσημο. Ο Coriolis μελέτησε συστήματα στρεφομένων σωμάτων και για να ερμηνεύσει τα αποτελέσματα των παρατηρήσεών του, δέχτηκε την ύπαρξη μιας (αδρανειακής φύσης) δύναμης, η οποία δρα επί περιστρεφόμενης επιφανείας κάθετα προς τη διεύθυνση κίνησης και αναγκάζει το σώμα επί του οποίου εμφανίζεται να ακολουθήσει καμπύλη αντί ευθύγραμμη τροχιά. Η δύναμη αυτή είναι πολύ σημαντική στην βαλλιστική, στην αστροφυσική καθώς και στην μετεωρολογία και την ωκεανογραφία, καθώς επηρεάζει τα ρεύματα ανέμων και τα θαλάσσια ρεύματα, λόγω της περιστροφής της Γης.

Το 1835 δημοσίευσε τη μελέτη με τίτλο "Théorie Mathématique des Effets du Jeu de Billard" ("Μαθηματική Θεωρία των Φαινομένων στο Παιχνίδι του Μπιλιάρδου") που ασχολείται με τη μαθηματική θεωρία της κρούσης σφαιρών. Η μελέτη θεωρείται κλασική στο είδος της. 
Το 1836 πέθανε ο Navier και ο Coriolis πήρε την έδρα του στην École des Ponts et Chaussées. Την ίδια χρονιά αντικατέστησε τον Navier στην Ακαδημία των Επιστημών, στον Τομέα της Μηχανικής. 

Το 1839 διαδέχτηκε τον Pierre Louis Dulong στη θέση του Διευθυντή Σπουδών της École Polytechnique. 
Ο Coriolis ολοκλήρωσε το συγγραφικό του έργο  με την πραγματεία "Traité de la mécanique des corps solides" ("Πραγματεία περί μηχανικής των στερεών σωμάτων"), που δημοσιεύτηκε μετά το θάνατό του, το 1844.

Ο τάφος του Coriolis στο Κοιμητήριο του Μονπαρνάς.

Ο Gaspar de Coriolis απεβίωσε στο Παρίσι, στις 19 Σεπτεμβρίου 1843. Η σορός του τάφηκε στο Κοιμητήριο του Μονπαρνάς, στο Παρίσι. 
Ένας κρατήρας στην αθέατη πλευρά της Σελήνης ονομάστηκε Coriolis προς τιμή του. Το όνομά του είναι ένα από τα 72 που βρίσκονται χαραγμένα στον Πύργο του Άιφελ και βρίσκεται στη νοτιοδυτική πλευρά που ονομάζεται και Grenelle (από τη συνοικία του Παρισιού που βρίσκεται σ' εκείνη την πλευρά)

Ένα βίντεο για το "Φαινόμενο Coriolis" (αγγλικά, 3:05).

Ένα βίντεο με μια διαφορετική παρουσίαση για το "Φαινόμενο Coriolis" (5:52) από τον Νίκο Παπούλα.


Τετάρτη, 16 Μαΐου 2018

Σαν σήμερα ... 1950, γεννήθηκε ο Γερμανός νομπελίστας φυσικός Georg Bednorz.


Johannes Georg Bednorz

Σαν σήμερα, στις 16 Μαΐου 1950, γεννήθηκε στο Neuenkirchen της Βόρειας Ρηνανίας - Βεστφαλίας στη Γερμανία (τότε Δυτική Γερμανία) ο φυσικός Johannes Georg Bednorz, που ανακάλυψε με τον K. Alex Müller κεραμικά υλικά που παρουσιάζουν  υπεραγωγιμότητα σε (σχετικά) υψηλές θερμοκρασίες

Ήταν το τέταρτο παιδί του Anton και της Elisabeth Bednorz. Ο πατέρας του ήταν δάσκαλος και η μητέρα του καθηγήτρια πιάνου. Από την παιδική ηλικία οι γονείς του προσπάθησαν να στρέψουν το ενδιαφέρον του στην κλασσική μουσική, αλλά ο ίδιος, ως περισσότερο πρακτικό μυαλό, προτιμούσε να βοηθά τ' αδέρφια του να καθαρίζουν τις μηχανές και τ' αυτοκίνητά τους, παρά ν' ασκείται μόνος του στο πιάνο. 

Στο σχολείο, επηρεασμένος από τον καθηγητή των Καλών Τεχνών, καλλιέργησε μια πρακτική αίσθηση και βοηθήθηκε στην ανάπτυξη της δημιουργικότητας και του ομαδικού πνεύματος μέσα από την οργάνωση θεατρικών και καλλιτεχνικών παραστάσεων. Έτσι, σε ηλικία 13 ετών ανακάλυψε το ενδιαφέρον του για την κλασσική μουσική και άρχισε να παίζει βιολί και αργότερα  σάλπιγγα στην σχολική ορχήστρα. 
Στο γυμνάσιο έδειξε ενδιαφέρον για τις φυσικές επιστήμες, ιδιαίτερα τη χημεία, γιατί η φυσική διδασκόταν με πιο θεωρητικό τρόπο, ενώ στην χημεία, του προσφερόταν η δυνατότητα να διεξάγει πειράματα μόνος του, με απροσδόκητα αποτελέσματα μερικές φορές.


Αυτόγραφο του G. Bednorz σε φωτογραφία 
του Εργαστηρίου Ερευνών της IBM στη Ζυρίχη.

Το 1968 ξεκίνησε να σπουδάζει χημεία στο Πανεπιστήμιο του Münster, αλλά σύντομα έχασε το ενδιαφέρον του, λόγω της απρόσωπης ατμόσφαιρας που δημιουργούσε ο μεγάλος αριθμός φοιτητών. Αυτό τον οδήγησε στην απόφαση ν' αλλάξει προσανατολισμό σπουδών κινούμενος στον τομέα της κρυσταλλογραφίας και ιδιαίτερα της ορυκτολογίας, που βρίσκεται ανάμεσα στη χημεία και τη φυσική. 

Το 1972, οι καθηγητές του Wolfgang Hoffmann και Horst Böhm, του προσέφεραν τη δυνατότητα να συμμετάσχει στο Εργαστήριο Ερευνών της IBM στη Ζυρίχη, για τρεις μήνες ως θερινός φοιτητής. Η απόφασή του να αποδεχτεί την πρόσκληση, ουσιαστικά καθόρισε την μελλοντική του πορεία. 
Το τμήμα φυσικής όπου εντάχθηκε είχε επικεφαλής τον K. Alex Müller. Δούλεψε υπό την καθοδήγηση του Hans Jörg Scheel, μαθαίνοντας μεθόδους δημιουργίας κρυστάλλων, για χαρακτηρισμό υλικών και για χημεία στερεάς κατάστασης. Όμως, αυτό που ιδιαίτερα τον εντυπωσίασε ως νέο επιστήμονα, ήταν η ατμόσφαιρα δημιουργικότητας και ελευθερίας που καλλιεργείτο στο εργαστήριο της IBM, με αποτέλεσμα να ξεπερνιούνται οι φόβοι για λάθος ή οι δισταγμοί σε κάποια πρωτοβουλία του.  

Μοντέλο από υπολογιστή του οξειδίου YBCO.

Μετά τη δεύτερη επίσκεψή του το 1973, πήγε το 1974 πάλι στο Rüschlikon (έδρα της ΙΒΜ) για έξι μήνες προκειμένου να κάνει το πειραματικό μέρος της διπλωματικής του εργασίας σχετικά με την δημιουργία και τον χαρακτηρισμό του κρυστάλλου SrTiO3, πάλι υπό την καθοδήγηση του Scheel. Ο Alex Müller, που ο τομέας ενδιαφέροντος του ήταν οι περοβσκίτες και παρακολουθούσε την εργασία του, τον ενθάρρυνε να συνεχίσει την έρευνά του σε αυτή την κατηγορία υλικών. 

Το 1977, αφού πήρε μάστερ από το Πανεπιστήμιο του Münster, ξεκίνησε τη διδακτορική του διατριβή στο Ελβετικό Ομοσπονδιακό Ινστιτούτο Τεχνολογίας (ETH) στη Ζυρίχη, υπό την επίβλεψη των καθηγητών Heini Gränicher και K. Alex Müller. Ήταν η περίοδος κατά την οποία άρχισε να αλληλεπιδρά στενότερα με τον Müller και να αντιλαμβάνεται καλύτερα τον τρόπο σκέψης του και την ικανότητά του να συνδυάζει ιδέες για το σχηματισμό μιας νέας αντίληψης. 

Ο Georg Bednorz (δεξ.) με τον Alex Müller στο εργαστήριό τους.

Αφού ολοκλήρωσε το διδακτορικό του στην δημιουργία κρυστάλλων στερεών διαλυμάτων τύπου περοβσκίτη και την μελέτη των δομικών, διηλεκτρικών και σιδηροηλεκτρικών ιδιοτήτων τους, το 1982 προσελήφθη από την ΙΒΜ Ζυρίχης. 
Η στενή συνεργασία του με τον K. Alex Müller ξεκίνησε το 1983 όταν άρχισαν μια συστηματική μελέτη των ηλεκτρικών ιδιοτήτων των κεραμικών που σχηματίστηκαν από οξείδια μεταβατικών μετάλλων. Αναζητούσαν ένα υπεραγώγιμο οξείδιο με υψηλή κρίσιμη θερμοκρασία (Tc). 

Το 1986, οι δυο τους κατάφεραν να επιτύχουν υπεραγωγιμότητα στο υλικό LBCO (οξείδιο λανθανίου, βαρίου, χαλκού) σε θερμοκρασία 35 K, που ήταν αρκετά υψηλή, αν αναλογιστούμε ότι είχαν χρειαστεί 75 χρόνια για μετάβαση από 11 Κ σε 23 Κ και εκεί υπήρχε στασιμότητα για 13 χρόνια. 
Η ανακάλυψη αυτή οδήγησε σε νέες έρευνες που έφεραν νέα υλικά, όπως το BSCCO  (οξείδιο βισμουθίου, στροντίου, ασβεστίου, χαλκού-Tc=107 K) και το YBCO (οξείδιο υτρίου, βαρίου, χαλκού-Tc=92 K).


Ο J. Georg Bednorz σε φωτογραφία του Volker Steger
για την έκθεση "Sketches of Science".

Τον Ιούνιο του 1986, οι Müller και Bednorz ανακοίνωσαν την ανακάλυψή τους με δημοσίευση της εργασίας τους στο περιοδικό Zeitschrift für Physik Β. Πριν από το τέλος του 1986, ο Shoji Tanaka στο Πανεπιστήμιο του Τόκιο και στη συνέχεια ο Paul Chu στο Πανεπιστήμιο του Χιούστον, επιβεβαίωσαν το αποτέλεσμά τους, εργαζόμενοι ανεξάρτητα ο ένας από τον άλλο.

Έτσι, το 1987 ο Karl Müller και ο Georg Bednorz μοιράστηκαν το Νόμπελ Φυσικής "για την σημαντική ανακάλυψη της υπεραγωγιμότητας σε κεραμικά υλικά".
Ήταν το συντομότερο χρονικά Νόμπελ που δόθηκε μετά από μία ανακάλυψη.

27 Αυγούστου 2016, ο Georg Bednorz σε τιμητική εκδήλωση
στο Kalinga Insitute of Industrial Technology (KIIT) (Ινδία) κατά τη διάρκεια
σεμιναρίου για τα υπεραγώγιμα υλικά.

Εκτός από το Νόμπελ, ο Bednorz έχει τιμηθεί με πολλά βραβεία και μετάλλια, όπως
  • Βραβείο Marcel Benoist (1986 - Ελβετία) (με τον Karl Müller),
  • IBM fellow (1987)
  • Βραβείο Dannie Heineman για Μαθηματική Φυσική (1987 - Ακαδημία Επιστημών του Göttingen) (με τον Karl Müller),
  • Βραβείο Μνήμης Fritz London (1987 - Πανεπιστήμιο Duke) (με τον Karl Müller),
  • Βραβείο Robert Wichard Pohl (1987 - Γερμανική Ένωση Φυσικής),
  • Βραβείο Viktor Mortiz Goldschmidt (1987 - Γερμανική Ένωση Μεταλλειολογίας),
  • Βραβείο Otto Klung (1987 - Ανεξάρτητο Πανεπιστήμιο Βερολίνου),
  • Βραβείο Hewlett-Packard Europhysics (1988 - Ευρωπαϊκή Ένωση Φυσικής), (με τον Karl Müller),
  • Βραβείο James C. McGroddy  για Έρευνα Νέων Υλικών (1988 - APS) (με τον Karl Müller),
  • Βραβείο Minnie Rosen (1988 - Πανεπιστήμιο Ross, Ν. Υόρκη),
  • Βραβείο Aldo-Villa (1991 - Ιταλική Ένωση Κεραμικών Υλών) (με τον Karl Müller),
ενώ έγινε μέλος πολλών επιστημονικών ενώσεων και επίτιμος διδάκτορας πανεπιστημίων (Salzburg, Regensburg, Ακαδημία Κεραμικών Υλικών, APS).


Ο J. Georg Bednorz δέχεται τιμητική πλακέτα από τον Lin Jianhua,
αντιπρόεδρο του Πανεπιστημίου του Πεκίνου, στις 17 Νοεμβρίου 2010. 

Ο Georg Bednorz είναι παντρεμένος με την συνάδελφό του φυσικό Mechthild Wennemer με την οποία είχαν γνωριστεί από το 1974 που ήταν φοιτητές στο Πανεπιστήμιο του Münster. Σήμερα ο Bednorz εξακολουθεί να εργάζεται στην ΙΒΜ Ζυρίχης.

Παρασκευή, 11 Μαΐου 2018

Σαν σήμερα ... 100 χρόνια από τη γέννηση του Richard Feynman.


Richard Feynman
(από τα Αρχεία Caltech)

Σαν σήμερα 11 Μαΐου 2018, συμπληρώνονται 100 ΧΡΟΝΙΑ από τη γέννηση στο Queens της Νέας Υόρκης (συνοικία Far Rockaway), ενός από τους πλέον σημαντικούς επιστήμονες της Θεωρητικής Φυσικής, ενός θρύλου της Κβαντικής Ηλεκτροδυναμικής, του Αμερικανού  Richard Phillips Feynman (Ρίτσαρντ Φίλιπς Φάινμαν).
Το 1965 μοιράστηκε με τους Sin-Itiro Tomonaga και Julian Schwinger το βραβείο Νόμπελ Φυσικής "για την θεμελιώδη εργασία τους στην κβαντική ηλεκτροδυναμική, με πολύ ριζικές συνέπειες για τη φυσική των στοιχειωδών σωματιδίων". 

Με δεδομένο ότι τα τελευταία 3 χρόνια έχω γράψει κάμποσες φορές για κάποια στοιχεία της ζωής του Feynman (προηγούμενη ανάρτηση, για τα 30 χρόνια από το θάνατό του  ΕΔΩ), σήμερα κυρίως θα προσπαθήσω να δώσω πληροφορίες που αφορούν τον εορτασμό αυτής της επετείου.


Ο Feynman στο Πρίνστον.


Κύριος φορέας των εκδηλώσεων είναι το Τεχνολογικό Ινστιτούτο της Καλιφόρνιας (Caltech), το ίδρυμα στο οποίο δίδαξε από το 1950 μέχρι το θάνατό του, το 1988. 
Έχουν προγραμματιστεί 2 ημερήσιες εκδηλώσεις για να τιμήσουν τον Richard Feynman.

Ο John P. Preskill, καθηγητής Θεωρητικής Φυσικής στην έδρα Richard P. Feynman του  Caltech και μέλος της οργανωτικής επιτροπής σημείωσε για το γεγονός: "O Dick Feynman απολάμβανε την ευχαρίστηση να ανακαλύπτει πράγματα και είχε το αξιοσημείωτο προτέρημα να μεταδίδει τον ενθουσιασμό της επιστήμης σ' ένα ευρύτερο κοινό. Ελπίζουμε ότι αυτές οι εκδηλώσεις θα πιάσουν ένα μέρος από την απεριόριστη περιέργεια και την αίσθηση διασκέδασης που έκανε τον Feynman τόσο πολύτιμο συνάδελφο". 

Το λογότυπο των επετειακών εκδηλώσεων του Caltech.

Η πρώτη ημέρα των εορταστικών εκδηλώσεων θα είναι την Παρασκευή 11 Μαΐου 2018 και θα ξεκινήσει στις 8μμ, ώρα Δυτικής Ακτής ΗΠΑ (είναι 10 ώρες πίσω από την Ελληνική ώρα, 6 πμ του Σαββάτου για την Ελλάδα). 
Η δεύτερη ημέρα θα είναι το Σάββατο 12 Μαΐου 2018, θα διαρκέσει από τις 9πμ ως τις 3μμ, ώρες Δυτικής Ακτής και θα αφορά ένα επιστημονικό συμπόσιο. 
Οι 2 εκδηλώσεις θα γίνουν στην Αίθουσα Beckman του Caltech, στην Πασαντίνα της Καλιφόρνιας και η είσοδος απαιτεί διαφορετικό εισιτήριο για την κάθε ημέρα. Τα εισιτήρια έχουν εξαντληθεί από καιρό, αλλά όποιος(-α) επιθυμεί την παρακολούθηση της 1ης ημέρας μπορεί να συνδεθεί με το παρακάτω link:

Η Αίθουσα Beckman του Caltech.

Στην εκδήλωση της Παρασκευής, εκτός από τον καθηγητή 
Preskill, οι άλλοι ομιλητές - ομιλήτριες θα είναι:

  • Robbert Dijkgraaf, Καθηγητής στην έδρα Leon Levy, διευθυντής στο Ινστιτούτο Προχωρημένων Σπουδών (IAS) του Πρίνστον και καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Άμστερνταμ,
  • Freeman Dyson, Καθηγητής emeritus στο Ινστιτούτο Προχωρημένων Σπουδών του Πρίνστον,
  • Joan Feynman, αδελφή του Richard Feynman,
  • Michelle Feynman, κόρη του Richard Feynman,
  • Janna Levin, Καθηγήτρια Φυσικής και Αστρονομίας στο Κολέγιο Barnard, στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια,
  • Thomas F. Rosenbaum, Πρόεδρος του Caltech και Καθηγητής Φυσικής,
  • Leonard Susskind, Καθηγητής Θεωρητικής Φυσικής στην έδρα Felix Bloch, στο Πανεπιστήμιο Στάνφορντ,
  • Kip S. Thorne, Καθηγητής emeritus στην έδρα Richard P. Feynman Θεωρητικής Φυσικής, στο Caltech.
Διαγράμματα Feynman

Το συμπόσιο του Σαββάτου κοιτάζοντας προς το μέλλον, περιλαμβάνει τους παρακάτω ομιλητές - ομιλήτριες που πρωτοπορούν στον τομέα εργασίας των και θα διατυπώσουν τις απόψεις τους για το που οδηγείται η επιστήμη: 
  • Rana Adhikari, Καθηγητής Φυσικής στο Caltech,
  • Jason Alicea, Καθηγητής Θεωρητικής Φυσικής στο Caltech,
  • David Gross, Καθηγητής Θεωρητικής Φυσικής και πρώην διευθυντής του Ινστιτούτου Θεωρητικής Φυσικής  Kavli, στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας Santa Barbara,
  • Christopher Monroe, Διακεκριμένος Καθηγητής και Καθηγητής στην έδρα Bice Seci-Zorn, στο Πανεπιστήμιο του Maryland,
  • Hirosi Ooguri, Καθηγητής Θεωρητικής Φυσικής και Μαθηματικών στην έδρα Fred Kavli και διευθυντής του Ινστιτούτου Θεωρητικής Φυσικής Walter Burke, στο  Caltech,
  • Lisa Randall, Καθηγήτρια Επιστήμης στην έδρα Frank B. Baird, Jr., στο Πανεπιστήμιο  Χάρβαρντ,
  • Sara Seager, Καθηγήτρια Φυσικής και Πλανητικής Επιστήμης, στο ΜΙΤ,
  • Michael Turner, Διακεκριμένης Υπηρεσίας Καθηγητής στην έδρα Bruce V. & Diana M. Rauner και διευθυντής του Ινστιτούτου Kavli για Κοσμολογική Φυσική, στο Πανεπιστήμιο του Σικάγου.
1965 Στοκχόλμη, ο Richard Feynman παραλαμβάνει
το Νόμπελ Φυσικής.

Μετά την ανακοίνωση των ομιλητών, η κόρη του Feynman, Michelle, είχε δηλώσει: "Είμαι πολύ ικανοποιημένη που το Caltech πραγματοποιεί μια ελεύθερη δημόσια εκδήλωση για να επισημάνει αυτή την επέτειο. Το Caltech έχει συγκεντρώσει μια εντυπωσιακή ομάδα ομιλητών και ανυπομονώ να τους ακούσω!" 

Παράλληλα με τις παραπάνω εκδηλώσεις, το Caltech παρουσιάζει την Έκθεση Feynman με τίτλο "Τhe Mind’s Eye: Richard Feynman in Word and Image" ("Το Μάτι του Νου: ο Richard Feynman στο Κείμενο και στην Εικόνα"). Η έκθεση παρουσιάζεται στο Μουσείο Beckman, που είναι στον 1ο όροφο του Ινστιτούτου Beckman. 
Μέσα από το υλικό των Αρχείων του Caltech, με την βοήθεια σημειώσεων και καλλιτεχνικών δημιουργιών του Richard Feynman, παρουσιάζονται οι απόψεις του για τη ζωή και την φυσική. 
Η έκθεση θα διαρκέσει από τις 11 Μαΐου μέχρι τις 14 Δεκεμβρίου 2018.


Η αφίσα για την Έκθεση Feynman
στο Μουσείο Beckman.

Όμως, δεν είναι μόνο το Caltech που θυμάται την επέτειο των 100 χρόνων από τη γέννηση του Richard Feynman.
Ο καλός του φίλος και συντάκτης των πολύ επιτυχημένων βιβλίων του Feynman  "Ασφαλώς θα αστειεύεστε κ. Φάινμαν!" και "Τι σε νοιάζει τι πιστεύουν οι άλλοι;" Ralph Leighton, έχει φτιάξει την ιστοσελίδα 
"RICHARD FEYNMAN
SCIENTIST. TEACHER. RACONTEUR. MUSICIAN"

Μέσα από την ιστοσελίδα γίνεται πλήρης παρουσίαση του έργου και της ζωής του. Μεταξύ άλλων όμως προβάλλεται και η ιστοσελίδα "Friends of Tuva" ("Φίλοι της Τουβά").
Έτσι, οι "Φίλοι της Τουβά" θέλησαν να τιμήσουν την εκατονταετηρίδα του Feynman με τον δικό τους τρόπο.
Όμως πριν φτάσω σε αυτό, νομίζω ότι αξίζει να γράψω δυο λόγια για την "Τουβά" και τη σχέση του Feynman με αυτή. 


Ο Richard Feynman με την πρώτη του 
γυναίκα και μεγάλο του έρωτα, Arline.

Κατά τη διάρκεια μιας συζήτησης για γεωγραφία, ο Feynman ρώτησε τον Leighton  "Whatever happened to Tannu Tuva?" ("Τι άραγε συνέβη στην Τανού Τουβά;"), εννοώντας τι συνέβη στη χώρα με το όνομα "Τουβά"; (επειδή ως μικρό παιδί μάζευε γραμματόσημα από την Τουβά που όμως αργότερα δεν μπορούσε να βρει). 
Ο Leighton αρνήθηκε να δεχτεί την ύπαρξη μιας τέτοιας χώρας και θεώρησε ότι αυτό βγήκε σαν αστείο από το μυαλό του Feynman. Η διαμάχη τούς οδήγησε σ' ένα επίμονο ψάξιμο σε χάρτες για να διαπιστώσουν τελικά ότι στην Σοβιετική Ένωση υπήρχε μια Δημοκρατία με το όνομα Τουβά ή Τιβά (ανάμεσα στη σημερινή Ρωσία και Μογγολία). Στη συνέχεια ανακάλυψαν ότι η πρωτεύουσα της Τουβά έχει το σύντομο και ευκολοπρόφερτο (!) όνομα  Kyzyl (σημαίνει κόκκινο). 
Έτσι, το 1981 ο Ralph Leighton έφτιαξε την ομάδα "Φίλοι της Τουβά" και άρχισαν να ψάχνουν με τον Feynman με ποιο τρόπο θα επισκέπτονταν την Τουβά και την πρωτεύουσά της Kyzyl. Αποδείχτηκε ότι η πραγματοποίηση αυτού του ταξιδιού ήταν περισσότερο δύσκολη απ' όσο φαντάζονταν 
Το 1988 ο Feynman πέθανε χωρίς να έχει καταφέρει να πάρει την άδεια από την Σοβιετική Ένωση για να πραγματοποιήσει αυτό το ταξίδι. 

Το εξώφυλλο του βιβλίου του Ralph Leighton
"Tuva or Bust!" (Εκδόσεις W. W. Norton, 1991)

Το 1991, ο Ralph Leighton δημοσίευσε το βιβλίο "Tuva or Bust!" όπου περιγράφει όλες τις προσπάθειες που είχαν κάνει με τον Feynman για να πραγματοποιήσουν το όνειρό τους.
Στην πραγματικότητα, η προσπάθεια πραγματοποίησης του ταξιδιού στην Τουβά δείχνει μ' ένα συμβολικό τρόπο την συνεχή διάθεση του Feynman να ψάχνει να ανακαλύψει νέα πράγματα και την ικανότητά του να εμπνέει τους φίλους του, τους φοιτητές του, αλλά και τους θαυμαστές του να λειτουργούν με παρόμοιο τρόπο. 
Κλείνω αυτή την αναφορά στην Τουβά επισημαίνοντας ότι τελικά η κόρη του Feynman,  Michelle, ήταν αυτή που κατάφερε να πραγματοποιήσει το ταξίδι, στις 8 Ιουνίου 2009.

Ο τρόπος που επέλεξε ο Ralph Leighton και οι "Φίλοι της Τουβά" να τιμήσουν τα 100 χρόνια από τη γέννηση του Richard Feynman ήταν να πραγματοποιήσουν για μια ακόμη φορά την ΑΝΕΚΠΛΗΡΩΤΗ ΕΠΙΘΥΜΙΑ του Richard, ένα ΤΑΞΙΔΙ στο ΟΝΕΙΡΟ, στην ΤΟΥΒΑ!

Το λογότυπο της ομάδας "Φίλοι της Τουβά" για τον
εορτασμό των 100 ετών από τη γέννηση του Feynman.

Τον Απρίλιο 2018 o Ralph Leighton και η παρέα του, οδηγημένοι από το πνεύμα του  Feynman, ξεκίνησαν ένα ακόμη ταξίδι για την Τουβά, τον τόπο του ανεκπλήρωτου ονείρου του φίλου τους.
Δείτε στο Instagram φωτογραφίες και βίντεο από την προετοιμασία και το ταξίδι του Ralph Leighton στην Τουβά.

Ας δούμε μερικά ακόμη αφιερώματα στα 100 χρόνια από τη γέννηση του Feynman.
  • Το επιστημονικό περιοδικό nature έχει άρθρο του Paul Halpern με τίτλο:
Richard Feynman at 100 (Ο Richard Feynman στα 100
και υπότιτλο: 
"Ο Paul Halpern εορτάζει το έργο ενός λαμπερού, αντισυμβατικού επιστήμονα."

Το άρθρο καταλήγει έτσι: "Η ουσία της φιλοσοφίας του ήταν να βρεις κάτι που μπορείς να κάνεις καλά και να βάλεις την καρδιά και την ψυχή σου σε αυτό. Αν όχι για τη φυσική, τουλάχιστον σ' ένα άλλο πάθος - ίσως τα bongos."


Ο Richard Feynman μιλώντας σε φοιτητές το 1979,
στο Πολιτειακό Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας,
Long Beach (Caltech Archives
).

  • Το επιστημονικό περιοδικό ScienceNews με άρθρο του Tom Siegfried που έχει τίτλο:
A celebration of curiosity for Feynman’s 100th birthday 
(Η γιορτή της περιέργειας για τα 100στά γενέθλια του Feynman)
και υπότιτλο:
"Ο γνωστός βραβευμένος με Νόμπελ εξερεύνησε τα μυστικά 
της φύσης αγνοώντας την εξουσία της αυθεντίας".

Παραθέτω την γνώμη του νομπελίστα καθηγητή Hans Bethe για τον Feynman, όπως διατυπώνεται σε παλαιότερη συνέντευξή του στο συγγραφέα του άρθρου. (O Bethe είχε συνεργαστεί με τον Feynman στο Λος Άλαμος στο Πρόγραμμα Manhattan και αργότερα ήταν εκείνος που τον έπεισε να τον ακολουθήσει στο Πανεπιστήμιο Cornell).
"Οι φυσιολογικές ιδιοφυΐες κάνουν τα πράγματα μ' έναν καλύτερο τρόπο απ' ότι ο άλλος κόσμος, αλλά μπορείς να φανταστείς πώς το έκαναν. Και μετά υπάρχουν οι μάγοι. Ο  Feynman ήταν ένας μάγος. Δεν μπορούσα να φανταστώ πώς κατέβαζε τις ιδέες του. Ήταν ένα φαινόμενο. Ο Feynman σίγουρα ήταν ο πιο πρωτότυπος φυσικός που έχω γνωρίσει στη ζωή μου και έχω συναντήσει πολλούς (φυσικούς)."
Feynman at 100 (Feynman στα 100)
και υπότιτλο:
"Η διαίσθηση και η ακεραιότητα του σημαίνοντος φυσικού".

Το άρθρο καταλήγει με την φράση: "Η μόνη αρχή που αναγνώριζε ο Richard Feynman ήταν η αλήθεια και η αφοσίωσή του σε αυτόν τον απαραβίαστο κανόνα τιμούσε αυτόν και την επιστημονική του φωνή."

Ο Richard Feynman στο Caltech, το 1959
(Joe Munroe / Hulton Archive / Getty
).

Διαβάστε 5 συνεντεύξεις (αγγλικά) του Richard Feynman στο πλαίσιο της σειράς "Oral Histories" ("Προφορικές Ιστορίες") του Αμερικανικού Ινστιτούτου Φυσικής (AIP). Οι συνεντεύξεις δόθηκαν στον Charles Weiner, στην Altadena της Καλιφόρνιας (το 1966 οι 4 πρώτες και το 1973 η τελευταία) και αφορούν τη ζωή και την εργασία του Feynman.

Ιστοσελίδα για τον Richard Feynman από τον Geoff Wilkins.

Πλούσιο φωτογραφικό υλικό για τον Richard Feynman από το Caltech Archives.

Δείτε το βίντεο - αφιέρωμα του BBC "The fantastic Mr Feynman" (59:42). 

Το εξώφυλλο του περιοδικού ENGINEERING AND SCIENCE
του Caltech
 
(Φεβρουάριος 1960), όπου δημοσιεύτηκε
η ομιλία του Feynman
"There is plenty of room at the bottom". 

Διαβάστε το κείμενο της ιστορικής ομιλίας (αγγλικά) του Richard Feynman με τίτλο "There is plenty of room at the bottom - An Invitation to Enter a New Field of Physics" που έδωσε στις 29 Δεκεμβρίου 1959, στο Caltech, στην ετήσια συνάντηση της American Physical Society (APS). Με αυτή την ομιλία έσπρωχνε τον κόσμο της έρευνας προς τη νανοτεχνολογία.

Το σύνολο των εργασιών (1933 - 1988) του Richard Feynman από τα αρχεία του Caltech.